หน้าที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำกาม แต่ยังรู้สึกเหนอะหนะอยู่นิดหน่อยจึงล้างหน้าด้วยสบู่อีกรอบ ดวงหน้าขาวนวลเปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำ ยอนอีล้างหน้าอย่างเอาเป็นเอาตายจนขอบตาและปลายจมูกแดงก่ำไปหมด
เสร็จแล้วก็หยิบผ้าเช็ดตัวที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบออกมาเช็ดหน้าลวก ๆ เขาเสยผมหน้าม้าที่เปียกลู่กรอบหน้าไปด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจ
ยอนอีเดินเข้าไปหาฮาจินที่ยังยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ เมื่อเคาะนาฬิกาของอีกฝ่ายดูก็เห็นว่าระดับมลพิษลดลงกว่าเดิมพอสมควรจึงพยักหน้าน้อย ๆ ด้วยความพอใจ
ขณะกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำ คนตัวขาวกลับต้องชะงักกึก เมื่อหันหลังไปมองเล็กน้อยก็เห็นว่าแทฮาจินกำลังยืนกอดอกพิงผนังห้องน้ำแล้วจ้องเขม็งมาทางนี้ ที่น่าตกใจคือส่วนกลางลำตัวของเอสเปอร์หนุ่มยังคงแข็งตัวชูชันอวดความยิ่งใหญ่โดยไม่มีทีท่าจะอ่อนตัวลงเลย
‘สมรรถภาพดีซะเหลือเกินนะ ให้ตายสิ…’
ยอนอีซุกซ่อนความตกใจไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย ดวงหน้าอ่อนใสแค่นยิ้มให้คนตรงหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“คิดจะประท้วงกันหรือไงครับ? จะขอให้ทำอีกรอบเหรอ?”
มันเป็นคำพูดล้อเล่นอย่างบริสุทธิ์ใจ 100 เปอร์เซ็นต์
แต่ยอนอีเพิ่งตระหนักได้วินาทีนั้นว่า เขาไม่ควรลองกระตุกห
