อมกับเอสเปอร์ที่มีความสามารถในการฟื้นฟูและรักษาซึ่งขึ้นสังกัดอยู่กับทางราชวงศ์ ในมือทั้งสองข้างของเขาถืออะไรบางอย่างมาด้วย
– คุณเอสเปอร์ มาได้ยังไง…
เขากำลังร้องไห้อยู่ น้ำตาจึงพากันไหลเป็นสายอาบใบหน้าจนเปียกชุ่ม เป็นครั้งแรกที่โดเบอร์แมนได้ระบายสิ่งที่อยู่ในใจให้แทฮาจินได้รับฟัง เขาไม่อยากรับบทเป็นเลขาผู้เก่งกาจในวันนั้นอีกแล้ว
– หมอบอกให้ผมเลือกแค่คนเดียวระหว่างภรรยากับลูกสาว…คุณเอสเปอร์ ผมต้องเลือกจริง ๆ เหรอครับ? ผมจะมีสิทธิ์อะไรไปตัดสินชีวิตคนได้…
แทฮาจินมองดูอีกคนที่ร้องห่มร้องไห้อย่างน่าเวทนาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพียงแค่เอสเปอร์หนุ่มโบกมือ บรรดาเอสเปอร์ที่มาด้วยกันก็เดินเข้าไปในห้องผ่าตัดทันที ดูเหมือนเขาจะแจ้งให้หมอรับรู้ไว้ล่วงหน้าแล้ว
แทฮาจินวางถุงกระดาษที่ถืออยู่ลงตรงข้างเก้าอี้ของเขา แต่เพราะยังไม่มีสติจึงไม่ทันได้เปิดดูว่าข้างในมีอะไร
– เลิกร้องไห้แล้วมาอธิษฐานกันดีกว่า
การผ่าตัดสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี หมอบอกกับเขาว่า ถ้าไม่ได้การช่วยเหลือจากเอสเปอร์ทุกคนคงเกิดปัญหาขึ้นแน่นอน สุดท้ายแล้วแทฮาจินก็เป็นคนที่ช่วยให้เขาไม่ต้องตัดสินใจกับทางเลือกอันน่าสิ้นหวังพวกนั้น
หลังจากสถ
