ไม่เข้าใจ ทำไมอียอนอีถึงต้องพยายามซ่อนระดับที่อยู่ในขั้นสูงของตัวเองไว้ขนาดนี้ด้วย
ชายหนุ่มฉวยน้ำที่ยอนอีกินเหลือขึ้นมาดื่มหนึ่งอึกก่อนจะพูดต่อ
“มาเป็นไกด์ในสังกัดผมดีไหมครับ เป็นที่ที่ดีในการซ่อนระดับ S เลยนะ”
…ว่าไงนะ?
แววตาของยอนอีสั่นไหวในขณะที่แทฮาจินคลี่ยิ้มอย่างผ่อนคลาย
“เดี๋ยวผมเป็นให้เองครับ ที่ซ่อนที่คุณต้องการน่ะ”
คำพูดของอีกฝ่ายไม่ได้เกินความคาดหมายก็จริง แต่พอได้ยินกับหูตัวเองก็อดรู้สึกแปลก ๆ ไม่ได้ ในเมื่อพวกเราต่างคนต่างก็เหม็นขี้หน้ากัน แต่กลับมานั่งจับเข่าคุยเรื่องแบบนี้ เป็นอะไรที่ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม ยอนอีมีคำตอบที่เคยคิดไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ยอนอีจึงตั้งใจจะใช้ประโยชน์จากแทฮาจินกลับเสียบ้าง
เมืองหลวงไม่ใช่สถานที่ที่เอาตัวรอดได้ง่าย ๆ เลย ที่นี่มีคนที่มีความสามารถมากกว่าที่คิด อีกทั้งยังมีดอร์ปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง ปัญหาที่ยอนอีไม่สามารถแก้ด้วยตัวเองคนเดียวได้จึงผุดขึ้นมาไม่เว้นแต่ละวัน เพราะอย่างนั้นยอนอีจึงจำเป็นต้องมีประกันคุ้มครองและเกราะกำบัง
และเกราะกำบังที่ดูแข็งแกร่งยิ่งกว่าใครก็นั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
ชีวิตเขาคงจะ