ัดให้อยู่ในช่วงพักร้อนครับ ส่วนนาฬิกา ทางเราได้เป็นตัวแทนนำไปคืนให้เรียบร้อยแล้วครับ”
พักร้อนงั้นเหรอ เป็นคำที่ไม่ได้ยินมานานมากแล้วจริง ๆ พอได้ยินคำนั้นจึงทำให้เขานึกถึงบางอย่างที่ลืมไปแล้วขึ้นมา
‘วันนี้ต้องลองไปที่โรงพยาบาลดูสักหน่อยแล้ว’
แต่สุดท้ายความคิดนั้นก็เป็นอันต้องล้มเลิก ยอนอีตัดสินใจว่าวันนี้เขาจะพักผ่อนให้เต็มที่ ก่อนที่จะหลับไปเขาได้เจอกับองค์หญิงและผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่าดิออนด้วย แม้มีเรื่องให้ต้องคิดเยอะแยะมากมาย แต่ยอนอีก็ตั้งใจจะหยุดคิดถึงมันเพื่อให้สมองของเขาได้ผ่อนคลายจากความเครียดลงบ้าง
ชายหนุ่มเอนกายลงนอนและเหม่อมองเพดานนิ่ง ๆ อีกครั้ง
“ได้ยินว่าคุณช่วยชีวิตคุณเอสเปอร์ของพวกเราไว้ เพื่อเป็นการตอบแทน ผมจึงอยากเสนอให้คุณถามได้สามคำถาม และผมจะตอบอย่างตรงไปตรงมา ดีไหมครับ?”
เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจไม่เบา
แรกเริ่มเดิมที ยอนอีไม่ค่อยสงสัยอะไรในตัวแทฮาจินมากขนาดนั้นอยู่แล้ว แต่ในระหว่างที่เซอร์โวดิงเพื่อระงับอาการคลั่งของเขาอยู่นั้น ยอนอีได้อ่านความรู้สึกและความคิดของแทฮาจินอยู่ชั่วครู่จึงทำให้เริ่มสงสัยบางอย่างขึ้นมาสองสามเรื่อง
ยอนอีหันหน้าไปทางที่เลขาหนุ่มยืนอยู่
โ
