รเงิน แต่ยิ่งเวลาผ่านไปขอบเขตของความเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัวก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น
อีกฝ่ายทำตัวเย็นชาใส่เขาอยู่บ่อยครั้ง แต่ตราบใดที่ไม่ทำตัวข้ามเส้นก็จะไม่ใจร้ายใส่กัน บางครั้งยังคอยหนุนหลังเสียด้วยซ้ำไป แทฮาจินเป็นผู้ชายที่ดึงดูดทั้งสายตาและความรู้สึกอย่างยากจะห้ามใจ แม้แต่จูมีฮุนเองก็ยังไม่รู้ว่า ตัวเองมีใจให้กับเอสเปอร์หนุ่มคนนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ความรู้สึกที่จูมีฮุนพยายามข่มกลั้นไว้เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ชอบใจถ้าเขาแสดงออกว่าชอบพอหรือแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเริ่มขยายใหญ่ในใจขึ้นทุกที เขาอยากอยู่ในสายตาของฮาจิน ในส่วนของผลประโยชน์ด้านการเงิน เขาเพลิดเพลินไปกับมันเท่าที่จะทำได้แล้ว จึงไม่ปรารถนาอะไรไปมากกว่านี้ เหตุผลที่ยังอยู่ในสังกัดเป็นเพราะต้องการความสนใจและสัมผัสจากแทฮาจินเท่านั้น
เพราะแบบนี้จูมีฮุนจึงพยายามอย่างสุดความสามารถ
ทั้งเรื่องไกด์ดิง รวมไปถึงการพยายามให้ตัวเองดูดีที่สุดในสายตาแทฮาจินด้วย
โชคดีที่แทฮาจินไม่ปฏิเสธความพยายามของเขาและค่อนข้างใจดีกับเขาเสียด้วยซ้ำ อย่างน้อยเวลาแตะต้องร่างกายโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ไม่ได้ไล่โดนตะเพิดออกไป
แต่ในระหว่างที่มีสัมพันธ์ทางกายกัน ฮาจินจะไม่
