ยอมจูบเด็ดขาด แน่นอนว่ากฎเรื่องนี้ใคร ๆ ก็ต้องทำตามไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น จึงไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่
แต่ว่ากรณีแบบนี้มัน…
“คุณเอสเปอร์ ผม…ทำอะไรผิดหรือเปล่าครับ?” มีฮุนรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาจึงพยายามทำใจกล้าถามออกไป
“เปล่าครับ”
“แล้วทำไม…คุณถึงไม่รับการไกด์ดิงล่ะครับ?”
“ไกด์จูมีฮุน”
“ครับ?”
“คุณไกด์ดิงด้วยการจับข้อมืออย่างเดียวได้ไหมครับ?”
หมายความว่าให้ทำแบบนั้นงั้นเหรอ? หรือแค่ถามเฉย ๆ?
จูมีฮุนส่ายหน้าและตอบคำถาม
“คุณฮาจินเป็นเอสเปอร์ระดับ S ขั้นสูงสุดนี่ครับ แล้วผมก็เป็นแค่ไกด์ระดับ A…ถ้าให้แค่จับข้อมือ ถึงไกด์ดิงเป็น 10 นาที อย่างเก่งสุดคงทำได้แค่ 1 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นแหละครับ มันไม่มีประสิทธิภาพหรอก”
หลังจากที่จูมีฮุนลงมาจากเตียง แทฮาจินก็ล็อกสายตาให้อยู่กับเอกสารตลอดเวลา เอสเปอร์หนุ่มไม่แม้แต่จะปรายตามองมาทางเขาเลยสักครั้ง และมีฮุนก็รับรู้ ว่าอีกฝ่ายเจตนาแบบนั้นเพราะแทฮาจินเป็นผู้ชายที่รอบคอบอยู่เสมอ
ในการกระทำและคำพูดของเขามักมีความหมายแฝงให้ต้องขบคิด
หลังจากแต่งตั้งเขาให้เป็นไกด์ในสังกัด แทฮาจินก็ยังคงให้เขาอยู่ในหอสำหรับสองคนเหมือนเดิม ซึ่งมีฮุนก็เข้าใจว่า นั่นเป็นคำเตือนไม่