ิการของพนักงานนั้นยอดเยี่ยมอยู่แล้ว แต่เนื่องจากพื้นที่อันใหญ่โตมโหฬารนี่แหละที่ทำให้การพบเจอคนรู้จักเป็นเรื่องยาก เขาลองเดินสำรวจในศูนย์อยู่หลายวันเผื่อว่าจะเจออึยบินบ้าง แต่สุดท้ายก็ต้องกลับไปที่หอพักโดยไม่ได้อะไรเลย
“นายอยู่หอ 6 ใช่ไหม? ฉันอยู่หอ 2 คนละฟากกันเลยแฮะ”
“ใช่ แต่จะว่าไป เธอบอกว่ามีไกด์ที่เริ่มสนิทกันแล้วนี่ เป็นยังไงบ้างล่ะ?”
“อืม……”
อึยบินใช้หลอดคนเครื่องดื่มสีชมพูในแก้วไปมา เธอเหลือบมองขึ้นด้านบนเล็กน้อยพลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ชื่อจูมีฮุน อืม เป็นคนแต่งตัวเก่งแล้วก็หล่อมาก ดูแบบว่า เซ็กซี่นิด ๆ น่ะ……ส่วนเรื่องนิสัย…อ้อ จริงสิ เขาเป็นไกด์ระดับ A ด้วยแหละ ท่าทางน่าจะเก่งพอตัว”
“คุณสมบัติเกินเพื่อนเชียวนะ”
“อืม เขาดีกับฉันมาก มีหลายอย่างเลยที่ฉันอยากเรียนรู้จากเขา”
แค่ได้มองภาพที่อึยบินกำลังป้องปากหัวเราะ ยอนอีก็รู้สึกราวกับตัวเองได้รับการเยียวยา ช่วงเวลานี้เปรียบได้ดั่งโอเอซิสสำหรับยอนอี อึยบินเป็นแสงสว่างท่ามกลางชีวิตประจำวันอันยุ่งเหยิงและผู้คนที่ไม่คุ้ยเคย เธอทั้งสดใส อ่อนโยน ให้ความสำคัญกับเขา ทุกคำพูดและการกระทำของเธอเต็มไปด้วยความจริงใจเสมอมาไม่เคยเปลี่ยน
นั่
