ิดเผย แต่เขาก็ยังคงรักษาความสงบนิ่งไว้ได้เหมือนเคย ดวงตาอันว่างเปล่าคล้ายกับกำลังจ้องมองหนูทดลองปราดมองยอนอีแวบหนึ่ง
“ดูเหมือนว่าลูกชายของผมจะยังไม่หายโกรธน่ะครับ ก่อนหน้านี้ก็เคยหนีออกจากบ้านด้วย เขาเป็นเด็กที่จิตใจค่อนข้างอ่อนไหวจึงอาจจะทำตัวเสียมารยาทไปบ้าง อย่าถือสาหาความเลยครับฝ่าบาท”
พูดจบอีฮงจุนก็เดินผ่านยอนอีไปและเลื่อนเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมานั่งอย่างไม่ทุกข์ร้อน
องค์จักรพรรดิมองสองพ่อลูกสลับกันไปมา ไม่ได้มีความคิดที่จะตำหนิพวกเขาแม้แต่น้อย กลับกันแล้วถึงกับมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าเสียด้วยซ้ำ ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยเป็นเอสเปอร์ระดับ A ก็จริง แต่มันสมองของเขาอยู่เหนือกว่าระดับ S คนอื่น ๆ เสียอีก ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนในดิไอแลนก็ล้วนแล้วแต่ผ่านมือของอีฮงจุนมาทั้งสิ้น
นับวันอำนาจของราชวงศ์ก็ยิ่งเสื่อมถอยลงเรื่อย ๆ แต่เป็นเพราะอีฮงจุนยังอยู่ในสังกัดราชวงศ์ ทำให้อำนาจที่เริ่มจะจืดจางกลับมาเปล่งรัศมีได้อีกครั้ง
องค์จักรพรรดิปลื้มปิติอย่างยิ่งที่พ่อลูกคู่นี้นำพามาแต่ผลประโยชน์แก่ประเทศชาติ
คนพ่อเป็นนักวิจัยที่เก่งที่สุดในโลก
ส่วนคนลูกก็เป็นไกด์ระดับ A0 อีกทั้งยังอยู่ในสังกัดของแทฮาจิน
จะมีสิ่งใดยอดเยี
