ิน เขาชกออกด้วยหมัดหนึ่ง
แกร๊ก!
ฝ่าเท้าของเขาก้าวไปข้างหน้า พลังกำลังอันมหาศาลปะทุออกมา กระแทกเข้ากลางอกของจางคุน ทำให้หัวใจของอีกฝ่ายแตกกระจาย!
“เจ้า…”
แววตาของจางคุนเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาไม่เข้าใจเลยว่าซูเฉินกล้าฆ่าเขาได้อย่างไร?
ไม่กลัวตายรึ?
นิกายเทพศาสตรากับตระกูลจางในเมืองหลวง สองอำนาจยักษ์ใหญ่เช่นนั้น หากเคลื่อนไหวขึ้นมา ตระกูลซูต้องถูกบดขยี้จนแหลกเป็นผุยผง!
ซูเฉินเอาความกล้ามาจากไหน?
แต่เขาจะไม่มีวันได้รับคำตอบอีกต่อไป
หัวใจแตกสลาย แววตาหม่นแสง และลมหายใจก็ดับลงทันที!
“คุณชายซูเฉิน…ท่านทำเรื่องใหญ่แล้วจริง ๆ!”
เจ้าเมืองเติ้งถอนหายใจอย่างขมขื่น
เขาไม่คิดเลยว่าซูเฉินจะดื้อรั้นถึงเพียงนี้ ฆ่าจางคุนกลางเวทีต่อหน้าผู้คนนับร้อย!
“ซูเหยา…ถึงตาเจ้าแล้ว!”
หลังจากฆ่าจางคุน ซูเฉินหันมามองซูเหยาด้วยสายตาไร้อารมณ์
ซูเหยาทั้งร่างสั่นสะท้าน ใบหน้าขาวซีดอย่างหนัก
นางไม่คิดเลยว่าซูเฉินจะกล้าฆ่าจางคุน!
“ซูเฉิน เจ้าตายแน่! เจ้าฆ่าจางคุน เหล่าผู้อาวุโสแห่งนิกายเทพศาสตรา และตระกูลจางในเมืองหลวงจะไม่มีวันปล่อยเจ้า! ไม่เพียงแค่เจ้า แม้แต่มารดาและน้องสาวเจ้าก็ต้องตายด้วย!”
ซูเหยากรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง จ้องซูเ