อาณาเขตที่พักของผู้อาวุโสใหญ่แทบจะไม่ต่างอะไรกับอาณาเขตที่พักของเจ้านิกายสักเท่าไหร่
ศิษย์ทั่วไปไม่สามารถเข้ามาได้ ถ้าหากไม่ได้รับอนุญาติ
“ไม่มีใครอยู่งั้นหรือ?”
เมื่อเข้ามาในอาณาที่พักของผู้อาวุโสใหญ่ หลงจินเหอยังไม่เห็นวี่แววของใครสักคน
เนื่องจากไม่มีใครอยู่ หลงจินเหอจึงเลือกที่จะเข้าไปโดยไม่รอคำอนุญาติแต่อย่างใด
เด็กหนุ่มรีบเดินตรงไปยังสวนด้านหลังของบ้านพักทันที
เมื่อเดินมาถึงด้านหลังของที่พัก หลงจินเหอก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที
เบื้องหน้าของเด็กหนุ่ม มีสาวงามกำลังนั่งบ่มเพาะพลังอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ นางไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฮัวเหม่ย
หลงจินเหอจึงรีบเดินเข้าไปหาสาวงามเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วโดยที่นางไม่รู้ตัว
ก่อนที่เขาจะก้มตัวลงและใช้แขนโอบกอดนางจากด้านหลังทันที
“นี่!”
ฮัวเหม่ยที่กำลังนั่งบ่มเพาะพลังอยู่ ร่างกายพลันสั่นสะท้าน สองตาเบิกกว้างพร้อมกับส่งเสียงร้องตกใจออกมาเล็กน้อย
“ศิษย์พี่หญิงฮัวเหม่ย ข้ากลับมาแล้ว”
หลงจินเหอก็ยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูของสาวงามในอก
“จะ-เจ้า คนฉวยโอกาส!”
เนื่องจากยังคงถูกหลงจินเหอกอดเอาไว้อยู่ ทำให้หน้าสีของฮัวเหม่ยพลันเปลื่ยนเป็นสีแดงราวกับแอปเปิ้ลทันที
แต่นางก็
