้นตั้งแต่ก่อนที่เจ้าจะเข้านิกายอีก”
“ภายในนิกายของเรามีความขัดแย่งกันอยู่มาก เพียงแต่ไม่ได้แสดงให้เห็นกันออกมาเท่านั้น”
“ข้าคิดว่าอาจจะเกิดขึ้น ตั้งแต่ที่ข้าได้ขึ้นเป็นเจ้านิกาย มีผู้อาวุโสมากมายไม่ค่อยชอบข้า”
“เพียงแต่คนพวกนั้นไม่กล้าที่จะแสดงมันออกมา ในเมื่อไม่มีคนที่กล้าจะแสดงท่าทีต่อต้านข้าออกมา ข้าก็ไม่สามารถกำจัดคนพวกนั้นได้แบบสุ่มสี่สุ่มห้าได้”
ชุนจื้อโหนวกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเฉย
“ถ้ามันเป็นอย่างที่ท่านเจ้านิกายว่ามา หลังจากนี้ท่านจะทำยังไงต่อ?”
หลงจินเหอกล่าวถาม
“ข้าก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก ถึงแม้ว่าข้าจะมีสถานะเป็นเจ้านิกาย”
“แต่ข้าก็ไม่สามารถควบคุมนิกายได้ทั้งหมด ข้าทำได้เพียงแค่ รอเวลาให้พวกที่คิดต่อต้านโผล่หางออกมาแค่นั้น”
“ตอนนี้ข้าคงทำให้เพียงประคับประคองนิกายไปก่อน ถ้าหากข้ายิ่งบีบบังคับคนพวกนั้นมากเท่าไหร่”
“มีแต่จะเกิดการต่อสู้ภายในนิกายขึ้นมาเท่านั้น สิ่งที่ข้ากลัวไม่ใช่การต่อสู้ที่จะเกิดขึ้นภายในนิกาย”
“แต่เป็นพวกนิกายอื่นมากกว่า ยังมีอีกหลายนิกายที่จ้องคิดที่จะทำลายนิกายของเรา”
“พวกมันเพียงแค่รอโอกาสให้นิกายของเราแตกแยกกันจากภายในและรอลงมือ”
ชุนจื้อโหยวถอนหายใจ ก่อน