ะจบประแจงซูเฉินและนางอยู่เลย ใครจะคิดว่าในวันนี้จะหยิ่งยโสได้ถึงเพียงนี้?
“ดูถูก? เจ้าเข้าใจผิดแล้ว! แขกที่นั่งในศาลากลางล้วนเป็นแขกคนสำคัญของตระกูลซู หากพวกเจ้าไปทำให้พวกเขาไม่พอใจ จะทำให้ตระกูลซูเสียหน้า! ตรงนี้คือที่ของพวกเจ้า อย่าทำตัวไม่รู้ที่รู้ทางก็แล้วกัน!”
ซูเฟิงหัวเราะเยาะ จากนั้นจึงหันไปมองซูเฉินแวบหนึ่งก่อนจะจากไป
“เจ้า…!”
ซูหลิงเอ๋อร์โกรธจนกำหมัดแน่น
“ช่างเถอะ หลิงเอ๋อร์ เรานั่งตรงนี้แหละ!”
หลิวฮั่นเยียนฝืนยิ้มแล้วดึงซูหลิงเอ๋อร์ให้นั่งลง
ดวงตาซูเฉินฉายแววเย็นเยียบ แต่เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่นั่งลงเงียบ ๆ
“ท่านเจ้าเมืองเติ้ง แห่งเมืองอวิ๋นเจียง ขอถวายภาพวาด ‘เทพธิดาอวยพรวันเกิด’ แก่ผู้นำตระกูลซู เพื่ออวยพรให้ท่านอายุมั่นขวัญยืน!”
เสียงประกาศดังกังวานขึ้น
“อะไรนะ?!”
ร่างทั้งร่างของซูไคซานสั่นไหว ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและยินดี
เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าเมืองเติ้งแห่งเมืองอวิ๋นเจียงจะมาร่วมงานด้วยตัวเอง!
ต้องรู้ว่าเจ้าเมืองเติ้งเป็นยอดฝีมือขอบเขตแก่นแท้พลังขั้นสูง ผู้แทนของราชอาณาจักรต้าหลี การที่เขามางานนี้ด้วยตนเองนั้น ถือเป็นเกียรติสูงสุด!
“ท่านปู่ เจ้าเมืองเติ้งมาร่วมอวยพรด้วยตนเอง นี่แสด
