ึกว่านางคงจะกลัวอย่างมาก เพราะตัวสั่นไม่หยุดและยิ่งสั่นรุนแรงยิ่งกว่าเก่า
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ เดี๋ยวข้าจะพาไปส่ง”
หลังจากที่แก้เชือกให้นางเรียบร้อยแล้ว หลงจินเหอก็ต้องพานางกลับไปรวมกับกลุ่มคนอื่นที่เหลือ
คงต้องใช้เวลากว่านางจะหายช็อค หลงจินเหอจึงต้องแบกนางกลับไปแทน
“น้องชาย เจ้ากลับมาแล้ว”
กลุ่มคนในหมู่บ้านที่กำลังยืนรอกันอยู่ด้านนอก เมื่อเห็นหลงจินเหอแบกหญิงสาวกลับมา พวกเขาก็รีบวิ่งเข้ามาหาทันที
“แล้วคนพวกนั้น?”ชายร่างเล็กก็เดินมาถาม
“ถูกฆ่าตายหมดแล้ว”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับก้มมองสภาพร่างกายของตนเอง
คนในหมู่บ้านล้วนมองตาม มองสภาพอาภรณ์ที่อาบชุ่มไปด้วบโลหิตของหลงจินเหอ พวกเขาก็ยิ่งสั่นด้วยความหวาดกลัว
“เจ้าฆ่าพวกมันไปหมดแล้ว จากนี้เจ้าจะไม่มีปัญหากับนิกายมังกรฟ้างั้นหรอ?”
ชายร่างเล็กกล่าวด้วยท่าทางเป็นกังวล ทุกคนหมู่บ้านล้วนหวาดกลัวเบื้องมากกว่า
“พวกท่านคิดมากกันเกินไปแล้ว เจ้าคนพวกนั้นมันก็แค่เป็นพวกแอบอ้างเท่านั้น ไม่ใช่ศิษย์ของนิกายมังกรฟ้าจริง”
หลงจินเหอจึงอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ
“นี่พวกเรา โดนหลอกทั้งหมู่บ้านเลยงั้นหรอเนี่ย !!”
ผู้คนจากหมู่บ้านก็รู้สึกตกใจอย่างมาก
“ถ้าไม่มีเรื่อ
