งอะไรแล้ว พวกท่านก็ควรจะกลับหมู่บ้านได้แล้ว”
หลงจินเหอกล่าวพร้อมกับยื่นส่งหญิงสาวไปให้คนในหมู่บ้าน
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว
หลงจินเหอจึงรีบมุ่งหน้ากลับโรงเตี้ยมทันที ส่วนพวกคนจากหมู่บ้านก็ต้องใช้เวลาพักสักกว่าจะเดินทางกันกลับไปถึงหมู่บ้าน
“จินเหอ! เจ้าเป็นอะไรไหม? บาดเจ็บตรงไหน?”
มู่หลิงที่กำลังนั่งคอยอยู่ที่โรงเตี้ยม เมื่อเห็นหลงจินเหอตัวชุ่มไปด้วยโลหิตกลับมา นางกจึงรีบวิ่งเข้าไปถามทันที
“มู่หลิง เจ้ากังวลมากเกินไปแล้ว นี่ไม่ใช่เลือดของข้า ข้าไม่ได้บาดเจ็บสักหน่อย ไม่เชื่อหรือว่าจะให้ข้าแก้ผ้าให้ดู”
หลงจินเหอกล่าวหยอกล้อนางเล็กน้อย เพื่อทำให้นางไม่ต้องกังวล
ความห่วงใยของนางที่มีต่อหลงจินเหอ นั่นทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจไปด้วย
“เจ้าบ้า! จินเหอ! เจ้านี่มัน ลามก!”
เมื่ิอได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของมู่หลิงจึงแดงก่ำขึ้นมาทันที
“แล้ว? เรื่องเป็นมายังไง”
มู่หลิงถามต่อ หลงจินเหอจึงต้องนั่งเล่าให้นางฟังตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบโดยที่ไม่ได้ปิดบัง
“ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ข้าขอตัวไปชำระล้างร่างกายก่อน เดี๋ยวเราจะต้องออกเดินทางกันต่อ”
หลังจากกล่าวจบ หลงจินเหอกจึงเดินตรงเข้าไปที่ห้องพักทันที
“แม้
