ว่าเขาจะดูหื่นกามไปบ้าง แต่ก็เป็นคนดีไม่ใช่น้อย”
มู่หลิงจ้องมองแผ่นหลังของหลงจินเหอพร้อมกับพึมพัมออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“เจ้าจะไปที่ไหนต่อ?”
หลังจากทั้งสองออกจากโรงเตี้ยมมาแล้ว นางจึงหันไปถามหลงจินเหอต่อทันที
“ข้าได้ยินมาว่าถ้าหากเดินทางไปทิศตะวันออก จะพบกับเมืองใหญ่ เจ้าสนใจจะไปไหม?”
หลงจินเหอนึกขึ้นมาได้
“แน่นอน ข้าจะไปด้วย”มู่หลิงพยักหน้า
“ข้าคิดว่าเมืองใหญ่อาจจะมีสมบัติหรือสมุนไพรที่ดีขายอย่างแน่ เลยอยากจะลองไปดูเสียหน่อย”
หลงจินเหอกล่าวต่อด้วยท่าทางตื่นเต้น
“มู่หลิง เจ้าเอานี่ไปใส่ด้วย เผื่อเข้าเมืองใหญ่อาจจะมีคนรู้จักเจ้าก็ได้”
หลงจินเหอยื่นชุดคลุมยาวให้แก่มู่หลิง
“ทำไมข้าต้องมาใส่ชุดอะไรแบบนี้ด้วย ไม่สวยเอาซะเลย”
มู่หลิงเบะปากกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย
“ใส่ไปเถอะน่า เพื่อป้องกันเอาไว้ก่อน ถ้าหากมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นมา บางทีข้าก็ไม่สามารถช่วยเจ้าได้นะ”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลังจากมู่หลิงสวมชุดคลุมเสร็จแล้ว หลงจินเหอจึงอุ้มนางขึ้นมานั่งบนเสี่ยงหงเหมือนเดิม
“นะ-นี่ ข้าต้องนั่งข้างหน้าอีกแล้วงั้นหรอ!”
เหตุการณ์เมื่อตอนแรกก็แวบขึ้นมาภายในหัว ทำให้มู่หลิงหน้าแด
