กาสที่จะหนีแบบครั้งแรกแน่นอน
“ซัดเจ้าหลานโม่เฟิงไปขนาดนั้น จากนี้ไปคงไม่สามารถอยู่ร่วมกับตระกูลหลานได้แล้ว”
หลงจินเหอบ่มพึมพัม
“ทำไมข้าจะต้องมาคิดมากด้วย แม้ว่าจะเป็นตระกูลใหญ่ก็จริง แต่นิสัยชั่วช้าแบบนั่นก็สมควรโดน”
หลงจินเหอสะบัดหัวไล่ความคิดออกไป ก่อนจะมุ่งหน้าต่อ
เปรี้ยง ! เปรี้ยง !
“บริเวณแถวนี้้ ฟ้าผ่าน่าจะเบาที่สุดแล้ว เอาเป็นแถวนี้แล้วกัน”
หลงจินเหอมาหยุดอยู่ที่หน้าผาสูง เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองบนท้องนภาอันมืดมิด เขาพบว่าจะมีฟ้าผ่าลงมาตลอดเวลา
ซึ่งแถวนี้ยังเป็นบริเวณที่มีฟ้าผ่าเบาที่สุด ทั้งยังห่างไกลจากส่วนกลางของหุบเขาแห่งความตายที่มีฟ้าผ่ารุนแรงที่สุดอีกด้วย
“เอาล่ะ เริ่มกันเลย”
เมื่อกล่าวจบ หลงจินเหอจึงนั่งลง ก่อนจะหยิบคัมภีร์ทักษะก้าวอัสนีออกมาทันที
หลังจากที่ได้ศึกษาวีธีการฝึกฝนเรียบร้อยแล้ว หลงจินเหอจึงหลับตาลงและเริ่มโคจรพลังลมปราณอย่างรวดเร็ว
หลงจินเหอโคจรพลังลมปราณด้วยความเร็วสูงสุด พริบตาเดียวรอบตัวของเขาก็เกิดเป็นพายุขนาดย่อม
ขณะเดียวกัน เขาก็ดูดซับพลังธรรมชาติที่อยู่รอบตัวเข้าสู่ร่างกาย
ซึ่งขั้นตอนสุดท้าย คือชักนำฟ้าผ่าที่อยู่เหนือศีรษะเข้าสู่ร่างกายด้วยพลังธรรมชาติที่ด
