ูดซับมาก่อนหน้านี้
เปรี้ยง !
เปรี้ยง !
“อ๊าก! เจ็บชะมัด!”
“บ้าเอ้ย! ข้าต้องทนแบบไปอีกนานแค่ไหนกัน!”
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของหลงจินเหอกระตุกถี่ยิบ เขาไก้แต่กัดฟันแน่นและอดทนต่อไป
เปรี้ยง !
“ต้องอดทนเอาไว้จินเหอ เพื่อที่จะได้รับความแข็งแกร่ง! ความเจ็บปวดคือราคาที่จะต้องจ่าย”
หลงจินเหอบ่นพึมพัมก่อนจะหลับตาลง
เปรี้ยง !
เปรี้ยง! เปรี้ยง !
ช่วงเวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนหนึ่งเดือนผ่านไป
หลงจินเหอยังคงนั่งอยู่บนหน้าผาเช่นเดิม ตลอดช่วงเวลาที่หลงจินเหอเริ่มฝึกฝนทักษะก้าวอัสนี ภายในหนึ่งวัน
หนึ่งส่วนสิบหลงจินเหอใช้เวลาสำหรับพักผ่อน
ส่วนเก้าส่วนสิบหลงจินเหอจะต้องอยู่ที่หน้าผาตลอดเวลา
เพื่อปรับสภาพร่างกายของตนเองให้สามารถรับฟ้าผ่าได้และต้องเจ็บปวดน้อยที่สุด
แต่ความพยายามของหลงจินเหอก็ไม่ได้สูญเปล่า
ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ร่างกายของหลงจินเหอก็เริ่มปรับตัวอย่างช้าๆ
จนปัจจุบันหลงจินเหอสามารถรับฟ้าที่ผ่าลงมาโดยแทบจะไม่รู้สึกเจ็บปวดแล้ว
เปรี้ยง !
“เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเจ็ด!”
เปรี้ยง !
“เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบแปด!”
เปรี้ยง !
“เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า!”
เปรี้ยง !
“หนึ่งหมื่นครั้ง!!”
“ความ
