รกับเสี่ยวหงทางจิตได้
กรี๊ชชช ~
แสงสว่างสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นตรงหน้าของหลงจินเหอ ก่อนจะกลายเป็นร่างเสี่ยวหง
ตอนนี้หลงจินเหอสามารถขี่เสียวหงได้แล้ว ขนาดตัวของเสี่ยวหงตอนนี้ถือว่าใหญ่มาก
ใหญ่โตกว่าร่างกายของหลงจินเหอเสียอีก
“เสี่ยวหง ข้าอยากจะรู้จริงเชียว เจ้าจะสามารถตัวใหญ่ได้ถึงไหนกันแน่”
หลงจินเหอเดินมาลูบขนของเสี่ยวหงก่อนจะขึ้นขี่
“พอมีเจ้าแล้ว ทำให้ข้าประหยัดพลังลมปราณในการเดินทางในแต่ละครั้งไปได้เยอะเลย”
หลงจินเหอลูบหัวเสี่ยวหงก่อนจะกล่าว
กรี๊ชชช ~
เมื่อได้ยินคำพูดของหลงจินเหอ เสี่ยวหงจึงกู่ร้องด้วยความดีใจ ก่อนจะโบยบินกลับไปทางเมืองตะวันทันที
ใช้เวลาไม่นาน พวกเขาเข้ามาใกล้อาณาเขตของเมืองตะวัน
หลงจินเหอไม่ลืมที่จะเก็บเสี่ยวหงเข้ากำไลมิติเช่นเดิม
“นี่มัน! เจ้าพวกตระกูลหลาน”
เมื่อหลงจินเหอเดินผ่านร้านอาหารแห่งหนึ่งก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย เพราะว่าหน้าร้านมีใบประกาศค่าหัวของหลงจินเหออยู่ด้วย
แม้ว่าจะไม่มีรูปของหลงจินเหอก็ตาม แต่ก็ยังคงมีรายชื่ออยู่
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลงจินเหอจึงรีบมุ่งตรงกลับไปที่โรงประมูลอย่างรวดเร็ว
“เราพบกันอีกแล้ว คุณชายหลง”
หญิงสาวที่เป็นผู้จัดการโรงปร
