”
มังกรทมิฬจ้องมองเขาและกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
“มังกรชั้นต่ำอย่างเจ้า ไม่คู่ควรที่จะรู้หรอกว่าข้าจักรพรรดิเป็นใคร อีกเดี๋ยวเจ้าก็ต้องตาย”
เมื่อหลงจินเหอกล่าวจบ เปลืองตาของเขาสั่นเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้นมาพร้อมกับปลดปล่อยพลังลมปราณออกมา
ดวงตาสีทองอันแสนคมกริบจึงปรากฏขึ้นมา เพียงแค่จ้องมองเข้าไปภายในดวงตาสีทองคู่นั้น ก็ราวกับว่ามีมีดอันแหลมคมนับล้าน กำลังกรีดตามร่างกายของมันอยู่ยังไงยังงั้น
พลังลมปราณสีทองอันมากมายที่ทะล้นทะลักออกมาจากร่างกายของหลงจินเหอ ไม่เพียงแค่กระจายออกมาทั่วบริเวณภูเขาที่มังกรทมิฬอาศัยอยู่เท่านั้น
แต่ยังกระจายไปทั่วทุกพื้นที่ภายในห้วงมิติแห่งนี้ทันที
มือข้างหนึ่งของหลงจินเหอได้กลายเป็นสีทอง ก่อนจะเปลื่ยนแปลงเป็นกรงเล็บและมีเกล็ดสีทองปรากฏขึ้นตามแขน
ตูมมม!
อ๊ากกกก!!
มังกรทมิฬที่มีขนาดร่างกายอันใหญ่โตมโหฬาร เมื่อถูกแรงกดดันที่ตัวของหลงจินเหอปล่อยออกมา มันจึงถูกกดจนจมลงไปนอนที่พื้นดินอย่างง่ายดาย ก่อนจะส่งเสียงร้องอันสุดแสนทรมานออกมา
“ความรู้สึกนี้มัน!”
“ทั้งยังกลิ่นอายแบบนี้!?”
“เป็นไปไม่ได้ นี่ต้องเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!”
“อ๊ากกก!!! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้!!”
