รวดเร็ว
“เจ้ากำลังแสดงตลกให้ข้าจักรพรรดิดูอยู่งั้นหรอ!? ว่าที่จักรพรรดิมังกร?”
หลงจินเหอมาปรากฏตัวอีกครั้งด้านหน้าของมังกรทมิฬอีกครั้ง
“อ๊าก!!! เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ อย่าได้ใจนักนะ”
แม้มันจะรู้สึกว่ากำลังถูกยั่วยุอยู่ มังกรทมิฬจึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที
พลังลมปราณทั่วร่าวกายของมันโคจรอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับคลื่นพลังลมปราณที่ระเบิดออกมา
“เพลิงโลกันตร์ผลาญทุกสรรพสิ่ง”
มังกรทมิฬสูดหายใจเต็มปอด ก่อนจะปลดปล่อยเปลวเพลิงสีดำทมิฬออกมากวาดไปทั่วทิศทางของถ้ำ กะว่าจะไม่ให้หลงจินเหอมีโอกาสหลบหนีหรือหลีกเลี่ยงไปได้
“เพลิงโลกันตร์? เจ้าต้องล้อข้าจักรพรรดิผู้นี้เล่นแน่นอน เพลิงนั่นยังทำให้ข้าหายหนาวยังไม่ได้เลยแม้แต่น้อย”
เมื่อเพลิงโลกันตร์ดับลง หลงจินเหอยังคงยืนอยู่ที่เดิม โดยใช้มือทั้งสองข้างกำลังไขว้ไว้ด้านหลัง
รอบตัวของหลงจินเหอมีพลังลมปราณสีทองห่อหุ้มเอาไว้
‘บ้าน่า! แม้แต่เพลิงโลกันตร์ก็…’
เมื่อมังกรทมิฬเห็นว่าหลงจินเหอไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย มันก็เริ่มรู้สึกถึงความกลัวและร่างกายสั่นเล็กน้อย
“จะ-เจ้าเป็นใครกันแน่ ด้วยระดับอันต่ำต้อยอย่างปราณก่อตั้ง! เป็นไปไม่ได้ที่จะสามารถรับเพลิงโลกันตร์โดยไม่เป็นอะไร
