ทมิฬ
แต่ที่น่าตกใจคือสภาพของถ้ำตอนนี้ มันดูเละเทะอย่างมาก ยิ่งร่องรอยร่างกายของมังกรทมิฬที่เคยนอนจมไปกับพื้น นั่นก็ยิ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับหลงจินเหอไม่น้อย
หลงจินเหอนอนอยู่ตรงนั้นและรอการรักษา จนกระทั่งผ่านไปสิบสองชั่วยาม เขาจึงสามารถลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง
ทักษะลับของวิหคเพลิงยังคงยอดเยี่ยมเช่นเดิม
“คิดไม่ถึงว่ามังกรทมิฬจะตายไปแล้ว เป็นฝีมือของใครกันที่ช่วยเหลือข้า?”
หลงจินเหอเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย แต่ก็เลือกที่จะเก็บเอาไว้
“สิ่งนั้นคือ!?.. ความรู้สึกช่างคุ้นเคย”
“เหมือนกับทักษะลับของวิหคเพลิงไม่มีผิด”
“คิดไม่ถึงว่าเจ้ามังกรทมิฬ จะกลืนกินทักษะเข้าไปด้วย”
หลงจินเหอได้แต่จ้องมองไปที่คัมภีร์สีดำทมิฬที่กำลังลอยอยู่ตรงหน้า
________________________________________________________________________________________________________
