เอาไว้นานมากแน่”
หลงจินเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างมาก
หลงจินเหอไม่รอช้าแต่อย่างใด รีบนำกล่องไม้สีดำสำหรับเก็บรักษาสมุนไพรออกมา ก่อนจะเก็บดอกบัวสวรรค์มา
“โชคครั้งใหญ่ โชคครั้งใหญ่ โชคครั้งใหญ่”
หลังจากเก็บดอกบัวสวรรค์มาแล้ว หลงจินเหอจึงตัดสินใจที่จะออกจากถ้ำแห่งนี้ทันที ทั้งยังเดินบ่นพึมพัมอยู่คนเดียวไม่หยุด
คลืนนน ~~ คลืนนนน ~~~~
ทว่าขณะที่หลงจินเหอเดินจากไปได้เพียงสิบก้าว ฉับพลันถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับกำลังจะถล่มลงมา
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอีกเนี่ย?”
หลงจินเหอที่กำลังอารมณ์ดีอยู่เมื่อสักครู่ เมื่อเห็นท่าไม่ดี เขาจึงรีบวิ่งไปหาที่เกาะด้านข้างถ้ำทันที
ใต้พื้นดินก็เกิดเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่ และเป็นตำแหน่งเดียวกับที่หลงจินเหอดึงดอกบัวสวรรค์ออกมา
“ใครบังอาจมาขโมยสมบัติของข้า!!!”
เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุดและดูเก่าแก่พลันดังมาจากข้างใต้ดิน
กรงเล็บขนาดใหญ่มหึมาผุดแทรกขึ้นมาจากบริเวณพื้นดิน
บริเวณพืื้้นที่ของถ้ำทั้งหมดเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว ราวกับว่ามันได้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง
แรงกดดัััััััันลึกลับแทรกตัวผ่านรอยแตก ก่อนจะปกคลุมทั่วถ้ำทั้งหมด
ร่างกายของหลงจินเหอแข็งทื
