่อเป็นหินทันที ใบหน้าขาดซีดไม่ต่างจากซากศพ ลมหายใจหอบหนักราวกับว่าถูกภูเขาทั้งลูกกดทับเอาไว้
ร่างเงาของเจ้าของเสียงปรากฏขึ้นมามีละน้อย ศีรษะขนาดยักษ์พร้อมกับเขาคู่สีเหลืองทอง
ร่างกายใหญ่มหึมาผุดขึ้นมาพร้อมกับความมืดมืิดที่ผกคลุมไปทั่วทั้งถ้ำ
หลงจินเหอได้แต่จ้องมองด้วยสายตาว่างเปล่า เพราะตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยพบเจอกับสิ่งมีชีวิตใหญ่โตเช่นนี้มาก่อน
ขนาดความยาวของสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏขึ้นมา
ซึ่งไม่อาจคำนวนได้ด้วยตาเปล่า เพราะว่าเขาไม่อาจมองเห็นถึงปลายหางของมัน
เกล็ดสีดำทมิฬปกคลุมทั่วร่างกำลังเปล่งประกายแสงอย่างเงางาม ปีกหนึ่งคู่ด้านหลังกำลังแผ่ขยายอย่างสุดขีด
“มะ-มังกรทะ-ทมิฬ !!”
เมื่อเห็นสัตว์อสูรที่ปรากฏออกมาจากพื้นดิน ใต้เท้าของเขา หลงจินเหอจึงรู้สึกช็อคอย่างมาก
ตอนนี้เขาสามารถเข้าใจได้ทันที ว่าเหตุใดถึงไม่มีวี่แววของสิ่งมีชีวิตที่นี่
เพราะมันเป็นอาณาเขตของมังกรทมิฬ!
“กลิ่นอายนี่มัน! เผ่ามนุษย์!!”
มังกรทมิฬที่สูดหายใจเข้าไปเต็มปอดก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
โฮก!!!
มังกรทมิฬมองสภาพรอบข้างก่อนจะจ้องมองมาที่หลงจินเหอ ก่อนจะส่งเสียงคำรามใส่
แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่เสียงคำรามของมังกรทมิฬ
