หลงจินเหอจะต้องเดินทางตัวติดกับมู่หลิงอยู่ตลอดเวลา
เสี่ยวหงที่ทนหิวอาหารไม่ไหว จึงต้องออกมาจากเสื้อของหลงจินเหอ
“นี่คือเมืองอะไรกัน ทำไมลักษณะถึงดูคล้ายกับเมืองจันทร์ทราอย่างมาก”
เมื่อหลงจินเหอมาถึงหน้าเมืองก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
“เมืองนี้้ มีชื่อว่าเมืองตะวัน แม้ว่าทั้งสองเมืองจะอยู่ห่างไกลจากกัน แต่เมืองตะวันล้วนถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับเมืองจันทร์ทรา”
เมื่อเห็นสีหน้างงงวยของหลงจินเหอ มู่หลิงจึงอธิบาย
“เป็นเช่นนี้เอง งั้นก็หมายความว่าโรงประมูลของเมืองตะวัน ก็เป็นของตระกูลหลินเหมือนกับเมืองจันทร์ทรางั้นหรอ?”หลงจินเหอกล่าว
“ถูกต้อง! เจ้ารู้จักกับตระกูลหลินด้วยงั้นหรือ? ตระกูลหลินที่ตั้งอยู่เมืองตะวันเป็นเพียงตระกูลสาขาเท่านั้น ส่วนเมืองจันทร์ทราคือที่ตั้งของตระกูลหลัก”มู่หลิงกล่าวต่อ
“ดูเหมือนเจ้าจะรู้หลายเรื่องที่ข้าไม่รู้เยอะเลยสินะ”หลงจินเหอกล่าวชม
“แน่นอนอยู่แล้ว แม้ว่าข้าจะอยู่แต่ในตระกูลมาตลอดเวลา แต่ก็ได้รับข่าวสารจากภายนอกอยู่ตลอด”มู่หลิงกล่าวพร้อมเชิดหน้าด้วยความภูมิใจ
“นี่ก็เป็นหนึ่งในข้อดีของพวกตระกูลใหญ่สินะ”
หลงจินเหอพยักหน้าเล็กน้อย เนื่องจากมีทรัพยากรที่มากมายเห
