ม้ว่าหลงจินเหอจะเคยสู้กับหัวหน้าโจรป่าที่อยู่ระดับปราณจิตขั้นที่หนึ่งมาแล้ว แม้ว่าจะชนะมาอย่างไม่ยากลำบากอะไร แต่ก็สูญเสียพลังลมปราณไปเยอะอยู่พอสมควร
แต่ว่าคราวนี้ไม่ได้เป็นระดับปราณจิต แต่เป็นถึงระดับปราณปฐพีที่มากกว่าระดับปราณจิตถึงหนึ่งช่วงชั้นใหญ่
“เฮ้อ ดูเหมือนเจ้าจะเข้าใจความหมายของข้าผิดสินะ ศิษย์หลักที่อยู่ระดับปราณปฐพีนั้นมีอยู่ส่วนน้อย ส่วนมากจะอยู่ในระดับปราณแท้จริงกับระดับปราณจิตมากกว่า ข้าคิดว่าแค่เจ้าเจอกับระดับปราณแท้จริงก็น่าจะตึงมือสำหรับเจ้าแล้ว แต่ถึงแม้เจ้าจะแพ้ไปก็ไม่จำเป็นต้องเสียใจไปหรอกนะ เพราะเจ้ายังเด็กกว่าพวกนั้นอยู่มาก”
ศิษย์พี่หญิงฮัวเหม่ยถอนหายใจก่อนจะกล่าวพร้อมกับเดินมาลูบหัวของหลงจินเหออย่างเบามือ
“เฮ้!ศิษย์พี่..ดูเหมือนท่านจะดูถูกข้าเกินไปแล้วนะ ถึงท่านจะเห็นข้าเป็นแบบนี้ แต่ข้าก็แข็งแกร่งกว่าที่ตาท่านเห็นอีกนะ”
หลงจินเหอจับข้อมืออันขาวเนียนราวกับหิมะของศิษย์พี่หญิงฮัวเหม่ยออกมาจากหัวก่อนจะกล่าว
“หื้มม! ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีความมั่นใจในตัวเอง เอางี้เป็นอย่างไร เรามาพนันกันสักหน่อยไหม”
ศิษย์พี่หญิงฮัวเหม่ยเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ขึ้นมา
“พนัน? ท่านต
