เป็นหัวหน้าของโจรป่ากล่าวถามชายผอมแห้งอีกครั้ง
“มะ-ไม่มีใครเหลือแล้วลูกพี่ คะ-คนอื่นถูกฆ่าตายหมดแล้ว”ชายผอมแห้งรีบกล่าว
ปัง !
“เจ้าว่าอย่างไรนะ! ใครกันบังอาจมาฆ่าคนของข้า”เมื่อได้ยินคำพูดของชายผอมแห้ง หัวหน้าโจรป่าก็ทุบโต๊ะไปหนึ่งทีจนโต๊ะหักครึ่ง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“มันปะ-เป็นปีศาจ มันกำลังจะมาทาง”ชายผอมแห้งกล่าวยังไม่ทันจบก็คล้ายกับมีเสียงระเบิดดังขึ้นมา
ปัง! ปัง! ปัง!
ร่างกายของพวกโจรป่าที่เหลือทั้งสามคนก็ลอยมาชนเข้ากับผนังบ้าน จนทะลุเข้าไปก่อนจะไปหยุดอยู่ตรงหน้าของหัวหน้าโจรป่าโดยไร้ลมหายใจอีกต่อไป
“ลูกพี่เป็นมัน เจ้าปีศาจ!!”ชายผอมแห้งชี้นิ้วออกไปตรงหลงจินเหอยืนอยู่ด้านนอกของบ้านพัก
หลังจากที่หลงจินเหอได้ฆ่าโจรป่าคนแรกไปร่างกายต้องใช้เวลาปรับตัวสักพัก หลังจากฆ่าคนที่สองและคนที่สามไปเรื่อย
ร่ายกายของหลงจินเหอกลับไม่รู้สึกสะอิดสะเอียนอีกต่อไป
แถมหลงจินเหอยังรู้สึกว่าทุกครั้งที่ได้ต่อสู้กับพวกโจรป่า เขารู้สึกว่าร่างกายกำลังเดือดราวกับว่ามันกำลังเรียกร้องการต่อสู้
“แกเองสินะ เจ้าเด็กบัดซบ บังอาจมาฆ่าคนของข้า”หัวหน้าโจรป่าคำรามด้วยความโกรธ ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาหลงจินเหอพร้อมกับหมัดที่
