ห่อหุ้มไว้ด้วยพลังปราณ
หลงจินเหอที่เห็นหัวหน้าโจรป่าพุ่งเข้ามาตรงเช่นนี้ เขาก็ฉีกยิ้มกว้างก่อนจะทำแบบเดียวกับหัวหน้าโจรป่า โดยการใช้พลังปราณห่อหุ้มหมัดเอาไว้
ก่อนหน้านี้หลงจินเหอยังคิดไว้อยู่เลยว่าตนเองจะสามารถเอาชนะระดับปราณจิตขั้นที่หนึ่งได้อย่างไร ทั้งที่ระดับของตนเองยังคงเป็นแค่ปราณก่อตั้งขั้นทั้สาม ระดับพลังของทั้งสองคนต่างกันถึงสองช่วงชั้นใหญ่
แต่หลังจากที่หลงจินเหอได้ฆ่าพวกโจรป่าไปหลายคน ก็มีความทรงจำหนึ่งปรากฏขึ้นมาในหัวของหลงจินเหอ
มันเป็นข้อความที่เขียนเอาไว้ว่า
‘ถึงแม้ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งจนไม่สามารถชนะได้เลยก็ตาม ถ้าหากไม่เชื่อมั่นในตนเองก็ไม่มีวันที่จะชนะแน่’
แม้ว่าจะเป็นเพียงข้อความที่สัั้ั้น แต่มันกลับทำให้ความกลัวภายในจิตใจของหลงจินเหอหายไปจนเกือบหมด
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
หมัดของหลงจินเหอกับหัวหน้าโจรป่าที่ปะทะกันดุเดือดจนเกิดเป็นเสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ
ปัง!
เสียงหมัดสุดท้ายที่ปะทะกันก่อนทั้งคู่จะถอยออกจากกัน ทั้งสองคนอยู่ห่างกันถึงหกสิบก้าว
หลงจินเหอยืนอยู่เช่นเดิมด้วยสีหน้าสงบนิ่งเหมือนกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น แต่ภายในจิดใจกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก เพราะไม่ได้คิด
