“นี่… นี่มันอะไรกัน?”
กำแพงเพลิงขนาดมหึมาปิดล้อมกองทัพศัตรูไว้ทุกด้าน พวกเขาไม่สามารถรุกคืบไปข้างหน้าได้ และก็ไม่อาจถอยหลังได้เช่นกัน การปรากฏตัวของเปลวเพลิงอย่างกะทันหันทำให้ทุกคนตกตะลึงและสับสน
วิคเตอร์เป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ เขาตะโกนใส่จอมเวทที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“ทำลายเวทมนตร์นี้เดี๋ยวนี้! ยกเลิกมัน!”
แต่จอมเวทยังคงยืนนิ่ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ
“พวกเรา… เราไม่สามารถยกเลิกเวทมนตร์นี้ได้”หนึ่งในจอมเวทพูดเสียงสั่น
“อะไรนะ? พวกเจ้าเป็นจอมเวทไม่ใช่หรือไง?! ทำไมถึงบอกว่าทำไม่ได้?”
“นี่… นี่มันเกินกว่าขอบเขตความสามารถของเรา”จอมเวทอีกคนเอ่ยขึ้น เสียงของเขาสั่นระริก
“ท่านดูดีๆสิ นี่มันดูเหมือนเวทมนตร์ธรรมดาสำหรับท่านหรือไง? พวกท่านหรือข้าเคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนไหม? แม้แต่มหาเวทผู้ยิ่งใหญ่ในหอคอยเวทมนตร์ก็ไม่อาจร่ายบางสิ่งแบบนี้ได้ด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่เวทมนตร์ที่เรารับมือได้”อีกคนหนึ่งเสริม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสงสัย
“นี่คือเวทวงแหวนที่สี่เป็นอย่างน้อย แต่ผู้ร่ายไม่ใช่จอมเวทระดับนั้น นี่มัน…”
“อะไร?”วิคเตอร์ถามอย่างหัวเสีย
”…นี่คือเวทวงแหวนที่เจ็ดอย่างน้อย”
“ไร้สาระ! จอมเวทวงแหวนที่เจ็ดมีแค่สองคนในอาณาจักรนี้ เจ้ากำลังบอกว่าหนึ่งในนั้นอยู่ที่นี่หรือ?”วิคเตอร์พูดอย่างไม่เชื่อสายตา
