ดวงตาของวาเนสซ่าเบิกโพลง ทันใดนั้นในดวงตาของเธอก็ปรากฏวงเวทสีทองที่ส่องประกาย
ริมฝีปากของเธอขยับเอ่ยถ้อยคำที่ก้องสะท้อนราวกับเป็นเสียงแห่งความจริงของโลก ทำลายขีดจำกัดและพรมแดนแห่งวงเวท
“ครืนนนน!”
กระแสพลังมานาอันมหาศาลแผ่กระจายออกไปทุกทิศทาง กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ลอยรอบตัววาเนสซ่า เปลวสัญลักษณ์เหล่านั้นค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นจุดแสงสีแดงที่พุ่งกระจายออกไปในอากาศ ก่อนจะสลายตัวกลับคืนสู่โลก
“ครืนนนน!”
ในชั่วขณะนั้น ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น—ทั้งมิตรและศัตรู ต่างหยุดนิ่ง ดวงตาทุกคู่จับจ้องไปยังภาพเดียวกัน
กำแพงพลังสีแดงขนาดมหึมา เปล่งประกายดุจแสงอาทิตย์ยามเย็น ลุกขึ้นระหว่างป้อมปราการกับกองทัพศัตรู
ซวอลเตอร์ถึงกับปล่อยดาบในมือหลุดร่วงลงพื้น แรนดอล์ฟยืนอ้าปากค้าง ลืมความสง่างามของตนเอง
“ครืนนนน!”
กองทัพศัตรูไม่สามารถขยับเข้าใกล้เพอร์เดียมได้อีกต่อไป แม้แต่วิคเตอร์ยังต้องรั้งม้าของเขาไว้ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ
ในขณะที่ทุกคนยังคงยืนนิ่งอย่างงุนงง มีเพียงคนเดียวที่ยังคงเคลื่อนไหว
เหมือนกับกำแพงเพลิงสีแดงตรงหน้า ดวงตาของกิสเลนส่องประกายด้วยความมุ่งมั่นอันดุดัน
“ครืนนนน!”
พื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรงใต้ฝ่าเท้าของเขา
“ข้ารอวันนี้มานานแล้ว”
เสียงของเขาก้องกังวาน ร้อนแรงดุจลาวาที่กำลังเดือดพล่าน
