‘ขอโทษนะ ท่านซวอลเตอร์… ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อรักษานายน้อยให้รอด ถ้าเป็นไปได้ ข้าจะช่วยคุณหนูเอเลน่าด้วย’
เธอวางแผนไว้ในใจ หากสถานการณ์เลวร้ายเกินกว่าจะแก้ไข เธอจะน็อกกิสเลนให้สลบแล้วลากเขาออกจากสนามรบ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
กิลเลียนที่รู้ทันความคิดของเบลินดา ไม่ได้พูดอะไรขณะตรวจสอบอาวุธของตนเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับกับดักเวทมนตร์ที่พวกเขาเตรียมไว้ แต่จากสีหน้าของกิสเลน ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างผิดพลาด
แม้จะไม่ได้รู้จักกิสเลนนานนัก แต่กิลเลียนก็เข้าใจแล้วว่านายน้อยของเขาไม่ใช่คนที่จะหลบหนีง่าย ๆ เขาได้เตรียมใจแล้วที่จะสละชีวิตอยู่เคียงข้างกิสเลน
‘ราเชล ถ้าอะไรผิดพลาด หนีไปพร้อมคุณหนูเอเลน่า’
อีกด้านหนึ่ง วิคเตอร์ที่เห็นประตูเปิดอยู่ ยิ้มกว้างอย่างพอใจ
“ในที่สุด… ได้เวลาจบเรื่องนี้เสียที”
ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาด ศัตรูกำลังเตรียมตัวสำหรับการบุกครั้งสุดท้าย รวมกำลังทั้งหมดไว้ที่ประตู
“พวกโง่ รวมตัวกันแบบนี้ยิ่งง่ายต่อการจัดการ”วิคเตอร์เย้ยหยัน ก่อนยกมือขึ้นออกคำสั่ง
เหล่าทหารม้าซึ่งรออยู่ด้านหลังเคลื่อนตัวไปประจำตำแหน่งที่ปีกทั้งสองข้างของกองทัพกลาง พร้อมที่จะล้อมโจมตีด้านข้างของกำลังเพอร์เดียม
“เมื่อพวกมันแตกกระเจิง ไล่ตามแล้วกวาดล้างให้หมด”วิคเตอร์สั่ง น้ำเสียงเย็นชาและแฝงด้วยความโหดเหี้ยม
“เคลื่อนพลอย่างช้า ๆ รักษาขบวนแน่นหนาไว้!”
“ตุบ! ตุบ! ตุบ!”
