“อ๊าก ข้าทนไม่ไหวแล้ว…”
“เราต้องสู้แบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน?”
“ไม่ใช่ว่าศัตรูไม่มีเสบียงแล้วหรือ?”
แรงใจของทหารเพอร์เดียมดิ่งลงต่ำ พวกเขาไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่มานานถึงสามวัน สงครามนั้นโหดร้ายโดยธรรมชาติ แต่การถูกบังคับให้ต่อสู้โดยไม่มีเวลาพักผ่อนกำลังทำลายพวกเขาอย่างรวดเร็ว
แม้กิสเลนจะทำการเคลื่อนไหวที่กล้าหาญอีกครั้ง ด้วยการกระโดดลงจากกำแพงเพื่อก่อกวนศัตรู กลยุทธ์ของพวกมันก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อกองกำลังชุดเกราะดำของเขาปรากฏตัว ศัตรูก็ถอยร่น แต่เหล่าอัศวินของพวกมันรีบเข้ามาสกัดทันที
แม้กิสเลนจะไม่สามารถสร้างความเสียหายหนักหนาได้ แต่เขากลับยิ้มบาง ๆ อย่างมีเลศนัยขณะกลับมายังกำแพง
‘ดีมาก วิคเตอร์ ทำต่อไปอีกสักหน่อย’กิสเลนคิดในใจ
ในตอนนี้ กิสเลนและทหารรับจ้างของเขามุ่งเน้นไปที่การป้องกันกำแพงเพียงอย่างเดียว
“นายท่าน ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ เราจะแพ้แน่ ๆ เราต้องหาทางพลิกเกมแล้ว”กิลเลียนกระซิบด้วยความกังวล
กิสเลนพยักหน้า แต่รอยยิ้มเยือกเย็นยังคงประดับบนใบหน้าเขา“ใช่ พวกมันกดดันหนักจริง ๆ แต่ยังไม่ถึงเวลา รออีกหน่อย”
กลยุทธ์เช่นนี้จะไม่มีประสิทธิภาพหากฝ่ายป้องกันมีกำลังพลและเสบียงเพียงพอ เพราะจะทำให้การต่อสู้ยืดเยื้อและย้อนกลับมาทำร้ายฝ่ายโจมตีเอง แต่สำหรับสถานการณ์ของเพอร์เดียมตอนนี้ มันกลับกลายเป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพสูง
