เดรนที่หายใจอย่างลำบากเงยหน้าขึ้น พลางร้องขอชีวิตเมื่อกิสเลนเดินเข้ามาใกล้
“ไว้ชีวิตข้าด้วย… ข้าผิดไปแล้ว! ข้าขอร้อง…”
กิสเลนถอนหายใจเบา ๆ ก่อนส่ายหน้า เขารับขวานจากมือของกิลเลียนและพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
“น่าเสียดาย พวกเราเองก็ขาดแคลนอัศวินอยู่แล้ว มันน่าเจ็บปวดที่คนเก่ง ๆ อย่างเจ้าต้องกลายเป็นคนทรยศ เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?”
เมื่อเห็นแสงแห่งความหวัง เดรนรีบคว้าไว้ทันที
“ข้าสัญญา! ข้าจะไม่ทรยศอีก ข้ารู้แผนการของพวกมันทั้งหมด…”
“กร๊อบ!”
ก่อนที่เดรนจะพูดจบ หัวของเขาถูกแยกออกเป็นสองส่วน ร่างไร้ชีวิตทรุดลงกับพื้นในทันที
“ข้าไม่ต้องการมัน”
กิสเลนพูดพลางสะบัดเลือดออกจากขวาน ก่อนจะหันไปหาอัศวินที่เหลือ
หนึ่งในพวกเขาเห็นโอกาส รีบตะโกนออกมา
“พวกเรายอมจำนน! พวกเรายอมจำนน! ปฏิบัติต่อเราเหมือนเชลยสงครามก็ได้ เรามีเงินค่าไถ่…”
“กร๊อบ!”
หัวของอัศวินคนนั้นถูกฟันขาดในทันที ก่อนที่เขาจะพูดจบ
อัศวินที่เหลือยืนตัวแข็งด้วยความตกตะลึง การฆ่าอัศวินที่ยอมจำนนคือการฝ่าฝืนทุกหลักการของการสงครามที่พวกเขาเคยรู้มา
พวกเขาไม่เคยเห็นใครที่เมินเฉยต่อกฎเกณฑ์และความมีเกียรติอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้
กิสเลนที่เคยยิ้มแย้ม บัดนี้ใบหน้าของเขากลับเย็นชาและไร้ความปรานี
“อะไร? พวกเจ้าคิดว่ามันเกินไปงั้นหรือ? พวกเจ้าไม่คาดคิดหรือว่าตัวเองจะตาย เมื่อย่างกรายเข้ามาที่นี่พร้อมภารกิจลอบสังหาร?”
