การโจมตีของพวกเขาถูกสกัดไว้อย่างรวดเร็วโดยกิลเลียนและเคาอาร์ที่ปรากฏตัวขึ้นข้างกิสเลนอย่างว่องไวราวกับสายฟ้า
“ฟึ่บ!”
จากเงามืดด้านหลังกิสเลน มีมีดสั้นหลายเล่มพุ่งออกมาอย่างเงียบงันและแม่นยำ
“ปัก! ปัก! ปัก!”
“อั๊ก!”
อัศวินสามคนทรุดลงกับพื้น คอของพวกเขาถูกมีดสั้นแทงทะลุจากการโจมตีที่ไม่ทันตั้งตัว
ในเวลาเดียวกัน เหล่าทหารรับจ้างก็ยิงหน้าไม้ใส่อัศวินที่เหลืออยู่
“ฉึก! ฉึก!”
“อ๊าก!”
แม้เกราะของพวกเขาจะหนา แต่ลูกธนูหน้าไม้ก็ทรงพลังมากพอที่จะทะลุเข้าไปได้ในระยะใกล้เช่นนี้
อัศวินที่เหลือเริ่มล้มลงทีละคน ท่ามกลางการโจมตีที่รุนแรงและไร้ช่องว่างให้ตอบโต้
อัศวินส่วนใหญ่ล้มลงกับพื้น ร่างกายเต็มไปด้วยลูกธนูหน้าไม้
บางคนสามารถปัดลูกธนูออกด้วยดาบและใช้มานาป้องกันตัวเองได้ แต่สภาพของพวกเขาแทบจะไม่ต่างจากความพ่ายแพ้เต็มที
“อึ๊ก…”
เหลือเพียงอัศวินห้าคน รวมทั้งเดรน ที่ยังหายใจอยู่
“โห ห้าคนยังรอดอยู่ได้ เดสมอนด์ส่งยอดฝีมือมาจริง ๆ สินะ”
เสียงของกิสเลนฟังดูชื่นชมเล็กน้อยในขณะที่เขาเดินเข้าไปใกล้ แม้ตัวเขาเองหากต้องเผชิญหน้ากับการยิงหน้าไม้ถล่มทลายแบบนั้น ก็คงไม่รอดมาได้โดยไร้รอยขีดข่วน การที่อัศวินเหล่านี้ยังรอดมาได้คือเครื่องยืนยันถึงฝีมือของพวกเขา
“แต่ดูเหมือนพวกเจ้าจะยืนไม่ไหวแล้วสินะ”
อัศวินที่เหลืออยู่กำลังอ่อนแรง เลือดไหลไม่หยุด ร่างกายเริ่มทรุดลงกับพื้นทีละคน
