“เงื่อนงำอะไรหรือคุณหนู?”
เบอร์นาฟถามด้วยความสับสน แต่ดูเหมือนเอมิเลียจะไม่สนใจคำถามนั้น เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ส่งคนไปเพอร์เดียมเพิ่ม ข้าต้องการรายงานทันทีที่การรบจบลง พร้อมรายละเอียดทุกอย่าง”
“จำเป็นด้วยเหรอครับคุณหนู? ด้วยจำนวนทหารที่ต่างกันขนาดนั้น เป็นไปไม่ได้ที่เพอร์เดียมจะชนะ”
ดวงตาที่เต็มไปด้วยความรำคาญของเอมิเลียหันไปหาเบอร์นาฟ
“ส่งไป ข้ารู้สึกไม่สบายใจ”
“…เข้าใจแล้วขอรับ”
ความรู้สึกบางอย่างกวนใจเธออยู่ในหัว
‘กิสเลนไม่มีทางนั่งอยู่เฉยๆ แล้วทำตามที่ใครสั่งอย่างแน่นอน เขาไม่ใช่คนที่เดินตามแผนธรรมดาหรือเคลื่อนไหวอย่างคาดเดาได้’
เอมิเลียที่เพิ่งถูกโกงไปถึง 20,000 เหรียญทอง และล้มเหลวในการลอบสังหารเขามาก่อน รู้ดีว่ากิสเลนไม่ใช่คนที่จะประมาทได้ง่าย
เธอเคยพยายามตัดการสนับสนุนต่อเพอร์เดียมเพื่อบีบให้เขาจนมุม แต่ก็ล้มเหลวอีกเช่นกัน
แม้จะเกลียดกิสเลนเพียงใด เอมิเลียก็ฉลาดพอที่จะไม่เพิกเฉยต่อความจริงที่เธอได้เรียนรู้จากประสบการณ์
‘เจ้าบ้านั่นต้องวางแผนอะไรบางอย่างแน่’
ความรู้สึกหวั่นไหวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
เอมิเลียสลัดศีรษะ พยายามปัดเป่าความไม่สบายใจนั้น
“รีบไปส่งข่าว ส่งคนไปหลายกลุ่ม ให้จับตาดูอย่างใกล้ชิด”
เบอร์นาฟพยักหน้า
“ถึงอย่างนั้น การโจมตีสายลำเลียงอย่างไม่คาดฝันนี่ก็ช่างน่าทึ่ง กล้ามากทีเดียว”
“ใช่”
