สโคแวนตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากิสเลนพาทหารรับจ้างไปที่ไหน
แรนดอล์ฟกัดฟันแน่นและคิดอย่างหัวเสีย
“เจ้านั่น…อย่าบอกนะว่า…”
ในความตื่นตระหนก แรนดอล์ฟรีบรุดกลับไปยังปราสาทเพื่อตามหาเบลินดา
“เบลินดา! เบลินดาอยู่ไหน!”
เบลินดามักอยู่ข้างกายกิสเลนเสมอ หากมีใครรู้ว่ากิสเลนไปที่ไหน ก็คงเป็นเธอ
แต่ปราสาทกลับเงียบเชียบจนน่าขนลุก ทั้งเบลินดา ชายร่างยักษ์ที่มักติดตามกิสเลน หรือเจ้าคนหยิ่งผยองก็ล้วนหายไป
ในที่สุด ความจริงก็เริ่มแจ่มชัดในหัวของแรนดอล์ฟ เขาทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง
“เจ้านั่น…มันหนีไปเพื่อเอาตัวรอด! อ๊าก กิสเลน! ไอ้ชั่ว!”
แรนดอล์ฟรู้สึกแปลกใจตั้งแต่ตอนที่กิสเลนดูว่าง่ายผิดปกติในการปกป้องปราสาท
แต่ใครจะไปคิดว่านายน้อยแห่งดินแดนนี้จะลอบหนีไปอย่างลับๆ ในขณะที่คนอื่นกำลังเตรียมสละชีวิตเพื่อป้องกันที่นี่!
ทั้งพ่อของเขาและเหล่าขุนนางล้วนกำลังเตรียมตัวต่อสู้จนตัวตาย แต่นายน้อยกลับก่อเรื่องอัปยศเช่นนี้!
“เจ้าคนสารเลว! ข้าจะจับตัวมันกลับมาขังในคุกใต้ดิน!”
ด้วยความโกรธ แรนดอล์ฟสั่งการทหารให้ตามหาคนที่เหลืออยู่ในพื้นที่ แล้วรีบไปแจ้งซวอลเตอร์ทันที
เมื่อเหล่าขุนนางมารวมตัวกัน แรนดอล์ฟก็รายงานด้วยความโกรธว่า กิสเลนหนีไปแล้ว
บรรยากาศที่มืดมนอยู่แล้วยิ่งมืดมนหนักขึ้นไปอีก
“กิสเลน…หนีไปหรือ?” ซวอลเตอร์ถามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
