ในยามสงคราม คำสั่งของเจ้าผู้ครองแคว้นคือสิ่งที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเด็ดขาดกิสเลนก้มศีรษะรับคำสั่งของบิดา แต่ก็ไม่ลืมที่จะให้ข้อเสนอแนะสำคัญ
“จะเป็นการดีถ้าเราประเมินจำนวนกองทัพศัตรูก่อนตัดสินใจลงมือ”
“ข้าก็เห็นด้วย เราจำเป็นต้องรู้ว่าอะไรทำให้พวกมันกล้าเริ่มสงครามนี้”
ด้วยความที่ทั้งสองแคว้นอยู่ใกล้กัน พวกเขาจึงพอจะทราบถึงกำลังของอีกฝ่ายในภาพรวมอยู่แล้ว แต่ก็ยังคงน่าสงสัยว่าเหตุใดดิกัลด์ที่ทรัพยากรน้อยกว่า กลับกล้าประกาศสงคราม
แม้เหล่าขุนนางจะมั่นใจในกำลังของเพอร์เดียม แต่เมื่อเวลาผ่านไปสามวัน ทันทีที่หน่วยสอดแนมกลับมารายงาน ข่าวที่ได้รับกลับทำให้ทุกคนต้องนิ่งอึ้ง
“ศัตรูระดมพลทหารติดอาวุธหนักประมาณหกพันนาย! นอกจากนี้ยังมีกองหนุนอีกประมาณหนึ่งพันนายตามมาข้างหลัง พร้อมด้วยเครื่องมือล้อมเมืองอีกจำนวนมากครับ!”
“…”
ตัวเลขนี้มากเกินกว่าที่แคว้นเล็กๆ อย่างดิกัลด์จะสามารถรวบรวมได้ โดยเฉพาะเมื่อเป็นแคว้นที่ยากจนเช่นนั้น
แรนดอล์ฟแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขารีบถามย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“พวกเจ้ามั่นใจหรือ? พวกเจ้าแค่กวาดตามองแล้วประเมินตัวเลขผิดไปหรือเปล่า? ข้ามั่นใจหรือไม่ว่าที่พวกเจ้าเห็นคือความจริง?”
แม้เหล่านักสอดแนมจะนิ่งเงียบ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องตอบคำถามเพิ่มเติม เพราะทุกคนรู้ดีว่ารายงานนี้ถูกต้อง แม้จะไม่อยากเชื่อ แต่ข้อมูลที่ได้รับจากนักสอดแนมหลายคนล้วนตรงกัน
