“เดี๋ยวข้าช่วยเอง ไม่คิดเงินหรอก แต่พวกเจ้าคงต้องออกกำลังกันบ้างแล้วล่ะ”
โค้ชแมนผู้มากประสบการณ์ซึ่งมาจากเมืองที่ตั้งของหอคอย ไม่ได้แสดงท่าทางเกรงกลัวนักเวทย์แต่อย่างใด เพราะเขาเห็นพวกนักเวทย์และหอคอยอยู่ทุกวัน
‘อยากฆ่ามันให้หมดทุกคน… ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้สารเลวนั่น ข้าไม่มีวันให้อภัยมันแน่’อัลฟอยคิดในใจ ขบกรามแน่นด้วยความอับอายและความโกรธแค้นหลังเจอความอัปยศซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในขณะเดียวกัน กิสเลนก็มาถึงค่ายทหารพร้อมกับเหล่าทหารรับจ้าง
เมื่อเดือนก่อน ค่ายทหารยังอยู่ในขั้นวางรากฐาน แต่ตอนนี้โครงสร้างแทบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว
“อืม… งานคืบหน้าไปได้ดีนี่”กิสเลนยิ้มพอใจแล้วหันไปพูดกับเหล่าทหารรับจ้าง
“ตอนนี้ไปเฝ้าป่าอสูรไว้ก่อน ข้าจะให้คำสั่งเพิ่มเติมเมื่อถึงเวลา”
“รับทราบ ท่านหัวหน้า!”ทหารรับจ้างตอบรับพร้อมเพรียงกัน
ทหารเหล่านี้ถูกกิสเลนรวบรวมมาจากทั่วดินแดนทางเหนือ
ทหารรับจ้างที่เคยเข้าสู่ป่าอสูรมาก่อน ต่างถูกว่าจ้างใหม่อีกครั้ง การควบคุมพวกหน้าใหม่จึงไม่ใช่เรื่องยาก
ทุกครั้งที่มีหน้าใหม่ก่อปัญหา กิลเลียนและเคาอาร์จะจัดการพวกนั้นอย่างเด็ดขาด จนไม่มีใครกล้าหือ
ทหารรับจ้างที่เคยร่วมรบกับกิสเลนในป่าอสูรต่างก็มีความจงรักภักดีต่อเขาอย่างลึกซึ้ง ทำให้หน้าใหม่ไม่กล้าท้าทายอำนาจของเขา
