เรื่องที่น่าสนใจคือ บรรยากาศในกลุ่มทหารรับจ้างที่จงรักภักดีต่อกิสเลน ทำให้เหล่าหน้าใหม่เริ่มเรียกเขาว่า“หัวหน้า”เช่นเดียวกัน
ก่อนจะจากไป กิสเลนได้ให้คำสั่งเพิ่มเติม
“ดูแลอาวุธและม้าของพวกเจ้าให้ดี ข้าไม่ยอมให้ใครทำเสียหายเพราะการพนันหรือความโง่เง่าอื่น ๆ เด็ดขาด”
“รับทราบ ท่านหัวหน้า!”
กิสเลนใช้เงินส่วนตัวของเขาจัดหาเกราะและม้าให้เหล่าทหารรับจ้าง
โดยปกติแล้ว ทหารรับจ้างจะต้องจัดหาอุปกรณ์ของตัวเอง ทำให้คุณภาพของอาวุธแตกต่างกันอย่างมาก ส่วนใหญ่มักซื้อของราคาถูกที่พร้อมจะพังเมื่อใช้ไปไม่นาน
แต่ด้วยอุปกรณ์ที่คุณภาพแย่เช่นนั้น ต่อให้มีกำลังพลมากเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ในสนามรบ
ดังนั้น กิสเลนจึงตัดสินใจจัดหาอาวุธและชุดเกราะที่เหมาะสมให้ตั้งแต่เริ่มต้น
หลังจากตรวจสอบค่ายทหารจนพอใจ กิสเลนมอบหมายหน้าที่ดูแลการฝึกและจัดการกลุ่มให้กิลเลียนและเคาอาร์ ก่อนจะเดินตรงไปยังลานฝึก
“ทำไมท่านถึงไปที่ลานฝึกตอนนี้? ท่านเพิ่งกลับมาไม่ใช่หรือ? ไม่พักก่อนหรือยังไง?”กิลเลียนถามอย่างงุนงง
“พวกเจ้าพักไปเถอะ ข้าต้องไปดูอะไรบางอย่างเกี่ยวกับวาเนสซ่า”
เมื่อมาถึงลานฝึก กิสเลนพับแขนเสื้อขึ้นและส่งสัญญาณให้วาเนสซ่านั่งลง
“นั่งลง”
วาเนสซ่าเหลือบมองรอบ ๆ ด้วยความประหม่า ก่อนจะค่อย ๆ นั่งลงกลางลานฝึกอย่างเงียบ ๆ
“เจ้าบอกว่าไม่สามารถสัมผัสมานาได้ ใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ”
“อาจารย์ของเจ้าเคยสอนเวทมนตร์ให้ถึงระดับไหน?”
