“ในเชิงทฤษฎี… ถึงวงเวทชั้นที่ห้า”วาเนสซ่าตอบเบา ๆ ราวกับไม่มั่นใจในตัวเอง
กิสเลนรู้สึกประทับใจเล็กน้อย
‘เหมือนที่ข้าได้ยินมาในชีวิตก่อน เธอยังเก่งกว่าที่ข้าคิดไว้อีก’
การเรียนรู้สูตรเวทมนตร์ไม่ได้อาศัยเพียงการท่องจำ มันต้องอาศัยความเข้าใจลึกซึ้ง การหยั่งรู้ในระดับหนึ่ง และเจตจำนงที่จะควบคุมความรู้นั้น
การที่จะเข้าใจเวทมนตร์ระดับชั้นที่ห้าได้ตั้งแต่อายุยังน้อยไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
“เจ้าเข้าใจถึงวงเวทชั้นที่ห้าแล้ว? น่าประทับใจทีเดียว เจ้าต้องฉลาดมากแน่ ๆ”
“ม-ไม่ค่ะ ไม่ได้เก่งขนาดนั้น ข้าไม่เคยร่ายเวทมนตร์ได้เลยด้วยซ้ำ ข้าจึงไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าที่ข้าเรียนมานั้นเข้าใจถูกหรือเปล่า”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราจะรู้กัน”
“เอ๊ะ? แต่ข้าสัมผัสมานาไม่ได้…”
“ข้าจะสอนวิธีการฝึกมานาแบบใหม่ให้เจ้าเอง”
สีหน้าของวาเนสซ่าหม่นหมองลงเล็กน้อย
“เจ้าไม่รู้วิธีการบ่มเพาะมานาเลยเหรอ?”
เธอส่ายศีรษะ
“อาจารย์ของข้าเคยให้วิธีการบ่มเพาะพื้นฐานมา แต่ก็ไม่ได้ผล”
“อย่างนั้นหรือ… แปลว่าเจ้าเคยลองแล้วสินะ”
กิสเลนพยักหน้าอย่างเข้าใจ
เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้มาบ้างในชีวิตก่อน ว่าวาเนสซ่าเคยพยายามฝึกเทคนิคการบ่มเพาะมานา แต่ถ้าหากสัมผัสมานาไม่ได้ เทคนิคเหล่านี้ก็ไร้ประโยชน์
เพราะการจะรวบรวมและบ่มเพาะมานาในร่างกายได้ จำเป็นต้องสัมผัสถึงมันก่อน
