หากเขาพบเธอเร็วกว่านี้สักหน่อย บางทีเขาอาจจะสามารถช่วยเธอได้
กิสเลนถอนหายใจและเตรียมตัวที่จะปลดปล่อยเธอจากความทุกข์
แต่ในขณะที่เขากำลังจะทำสิ่งนั้น ดวงตาของวาเนสซ่า ซึ่งก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง ก็เริ่มแจ่มชัดขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ
ด้วยพลังมานาที่เขาได้ถ่ายทอดให้เธอ มันช่วยฟื้นฟูสติบางส่วนของเธอ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเสียใจและโล่งอกขณะจ้องมองมาที่เขา
“เจ้ากลับมาเป็นปกติแล้ว”
กิสเลนค่อย ๆ วางเธอลงกับพื้นอย่างอ่อนโยน เธอพยายามลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายก็แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงเหลือ
“ท่าน…เป็นใคร?”
เขายักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ
“ทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงที่สุดในโลก”
วาเนสซ่านิ่งไปครู่หนึ่งเพื่อประมวลคำพูดนั้น ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย
“ข้าเคยได้ยินข่าวลือ… งั้นท่านคือราชาแห่งทหารรับจ้างสินะ”
เธอไอหนัก พลางพยายามเปล่งเสียงออกมา
“ท่านมา…เพื่อจับตัวข้าเหรอ?”
“เปล่า ข้ามาเพื่อชวนเจ้าร่วมทีมต่างหาก”
“นั่นมัน…เป็นเกียรติจริง ๆ…ที่มีคนอย่างท่าน…ตามหาข้า…”
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ ก่อนที่เธอจะถูกอาการไอรุนแรงเล่นงาน เลือดไหลออกมาจากปากและตกลงบนพื้น
กิสเลนคลิกลิ้นเบา ๆ ด้วยความผิดหวัง
“ข้าตั้งใจจะรับเจ้าเข้าร่วม แต่ดูเหมือนเจ้าจะไปไม่รอดแล้ว”
“…นี่คือสิ่ง…ที่ท่านพูด…กับคนใกล้ตายงั้นหรือ?”
วาเนสซ่าจ้องเขม็งมาที่กิสเลนผ่านเสียงไอที่เจ็บปวด แต่กิสเลนกลับยิ้มเยาะ
