ฮิวเบิร์ตแสร้งทำหน้าตาน่าสงสารที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ข้าต้องขอโทษจริง ๆ พวกเรารวบรวมคนที่ไว้ใจได้มาได้เพียงหกคนเท่านั้น”
“อืม แล้วท่านสามารถจัดคนมาให้ข้าได้กี่คน?” กิสเลนถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“รวมลูกศิษย์ของเหล่าผู้อาวุโสด้วย เราสามารถให้ได้ทั้งหมดหกคน… เจ้าจะให้เราทำอย่างไรดี?”
“ถ้าอย่างนั้น ข้าว่าเราคงต้องรอให้มีโอกาสต่อรองใหม่ในภายภาคหน้า” กิสเลนตอบกลับ พลางทำเป็นแสดงสีหน้าผิดหวัง
ฮิวเบิร์ต ถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดก่อนเริ่มอ้อนวอน
“ไม่มีทางอื่นแล้วหรือ? พวกเราเป็น หอคอยเวทมนตร์สการ์เลต หอคอยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแดนเหนือ การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเราจะเป็นประโยชน์ต่อแคว้นเพอร์เดียมของเจ้ามากทีเดียว”
เหล่าผู้อาวุโสรีบเสริมทันทีเพื่อโน้มน้าวกิสเลน
“นักเวทวงแหวนที่สามแค่หกคนก็เพียงพอแล้วสำหรับการป้องกันแคว้นเล็ก ๆ”
“ใช่แล้ว แค่หกคนนี้ก็สามารถจัดการทหารธรรมดาได้เป็นร้อย ๆ คน”
“โปรดพิจารณาอีกครั้ง นั่นก็ถือว่ามากเกินพอแล้ว”
ขณะที่เหล่านักเวทพยายามอ้อนวอน กิสเลนลูบคางเหมือนกำลังครุ่นคิด
“ฮืมมม… ก็มีวิธีอีกวิธีหนึ่ง แต่ข้าไม่แน่ใจว่าท่านลอร์ดแห่งหอคอยจะเห็นด้วย”
เมื่อเห็นแววว่าจะมีข้อตกลง ฮิวเบิร์ตก็เริ่มกระวนกระวาย
“โธ่เอ๊ย เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือ? ถ้าเจ้ามีคำขออะไร ข้าก็พร้อมจะล่ามังกรให้เจ้าเลย! แค่บอกมาว่าเจ้าต้องการอะไร”
