“สัญญา แล้วเราจะออกจากดินแดนเลยไหม?”เบลินดาถาม
“ยัง เราต้องกลับไปเก็บของที่เหลือก่อน”กิสเลนตอบก่อนจะนำทหารรับจ้างมุ่งหน้ากลับเข้าสู่ป่ามอนสเตอร์อีกครั้ง เป้าหมายของพวกเขาคือเก็บซากเดือยไดรัสเอนท์และซากของงูยักษ์บลัดไพธอนที่เหลืออยู่
คราวนี้แตกต่างจากการเดินทางครั้งก่อน พวกเขามีม้าขี่ จึงเดินทางได้รวดเร็วกว่ามาก
“เราจะเก็บรูนสโตนเพิ่มด้วยไหม?”กิลเลียนถาม
“ไม่ พวกเราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนั้น”กิสเลนตอบพลางยิ้มมุมปาก“เราจะเก็บซาก แล้วรีบเอารูนสโตนไปขายทันที”
เมื่อได้ยินคำว่า“ขาย”สีหน้าของเหล่าทหารรับจ้างก็เต็มไปด้วยความยินดี พวกเขารู้ดีว่าเมื่อรูนสโตนถูกขาย พวกเขาจะได้รับค่าตอบแทนก้อนโต
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ รีบให้เร็วที่สุด”
ด้วยพลังที่ฟื้นคืนมาเต็มเปี่ยม ทหารรับจ้างทุกคนต่างมุ่งมั่น ในเวลาเพียงครึ่งวัน พวกเขาก็สามารถเก็บซากมอนสเตอร์ทั้งหมดกลับมาที่ดินแดนได้สำเร็จ
“หนังยังไม่เน่า เอาไปเก็บไว้ได้เลย ส่วนงูแยกพิษ เลือด เนื้อ และหนังออกเพื่อป้องกันการเน่าเสีย”กิสเลนสั่งการแรงงานที่มารอรับผิดชอบการจัดการซาก ก่อนที่เขาจะนำทหารรับจ้างเดินทางออกจากดินแดนอีกครั้งเพื่อเตรียมขายรูนสโตน.
ขณะที่พวกเขาเคลื่อนขบวนไป ทหารรับจ้างเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนาน
“ดูสิ หัวหน้าดูเหมือนจะอยู่ไม่สุขเลยนะ!”
“ฮ่าฮ่า ใจเขาคงเต้นแรงเพราะคิดถึงเงินที่จะได้จากการขายรูนสโตนแน่ๆ!”
