ที่จริงแล้ว การเป็นผู้บัญชาการกองอัศวินในเพอร์เดียมนั้นเป็นตำแหน่งที่แสนลำบาก เงินเดือนต่ำ งานหนัก และต้องสู้รบกับศัตรูอยู่ตลอดเวลา จำนวนอัศวินก็น้อยลงเรื่อย ๆ เพราะคนหนีทัพ อีกทั้งยังมีเรื่องของจามาลและฟิลิปที่หลบหนีไปเมื่อไม่นานมานี้
แม้ว่าแรนดอล์ฟจะโกรธมากตอนที่สองคนนั้นหนีไป แต่ในใจลึก ๆ เขาก็เข้าใจดี
‘ใครกันจะอยากอยู่ในตำแหน่งแบบนี้?’
อัศวินคือทรัพยากรที่มีค่ามาก คนธรรมดาไม่อาจเป็นอัศวินได้ง่าย ๆ ต้องใช้เวลาและการฝึกฝนหลายปี ทว่าในเพอร์เดียม อัศวินที่ยังภักดีอยู่มีเพียงสองประเภทเท่านั้น คือคนที่ภักดีต่อดินแดนจริง ๆ หรือคนที่มีความกระหายจะต่อสู้กับพวกเถื่อนในแดนเหนือ
แต่ความจงรักภักดีก็หมดไปได้เมื่อคนอดอยากมานานพอ
แรนดอล์ฟทำหน้าตาเศร้าเล็กน้อยก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเว้าวอน
“เพื่อรักษากองอัศวินของเรา ข้าจึงอยากขอเพียงการสนับสนุนเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นกองทุนพัฒนาหรืออะไรทำนองนั้น”
โดยสรุปแล้ว แรนดอล์ฟกำลังขอเงินเพิ่มนอกเหนือจากภาษีและการสนับสนุนปกติ
แต่กิสเลนกลับทำหน้าตาเหมือนไม่เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูด
คำว่า “กองทุนพัฒนา” ที่แรนดอล์ฟหยิบยกขึ้นมา ทำให้กิสเลนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะมันเป็นคำที่เขาเคยใช้บ่อย ๆ เวลาขอเงินจากเอมิเลีย แต่พอมีคนใช้คำนี้มาขอเงินจากเขาเอง กลับกลายเป็นคำที่ไม่ค่อยเข้าหูเท่าไร
“ข้าไม่มีเงิน”กิสเลนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
