เบลินดาและกิลเลียนไม่อาจซ่อนความกังวลได้เมื่อได้ฟังแผนการของกิสเลนที่พูดถึงการเสริมกำลังรบใหม่ ๆ อีกครั้ง แผนการของเขามักอยู่นอกเหนือความคิดแบบดั้งเดิมเสมอ
‘ยากที่จะเชื่อ… แต่ก็นับเป็นครั้งแรกที่เขาอธิบายอะไรให้เราฟังเลย’ เบลินดาคิด
‘ถ้านายท่านพูดแบบนั้น ข้าก็จะเชื่อตาม’ กิลเลียนตัดสินใจ
แม้จะไม่เข้าใจแผนการทั้งหมด แต่ทั้งคู่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินตามผู้นำ กิสเลนได้อธิบายแผนการให้พวกเขาฟังด้วยความใส่ใจมากขึ้นกว่าเดิม แต่สุดท้ายมันก็ดูเหมือนคำประกาศที่เขาจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยไม่เปลี่ยนใจเสียมากกว่า เมื่อไหร่กันที่กิสเลนเคยทำอะไรตามมาตรฐานปกติ หรือตั้งใจฟังความเห็นของผู้อื่นอย่างแท้จริง?
“เอาล่ะ ดูเหมือนว่าท่านจะมีแผนอะไรบางอย่าง”เบลินดากล่าวด้วยน้ำเสียงยอมจำนน
กิลเลียนพยักหน้า เขาคิดว่าบางทีเหมือนตอนที่กิสเลนรักษาราเชล มันอาจเป็นเรื่องที่กิสเลนรู้เพียงคนเดียว
“ใช่ เพราะงั้นพักผ่อนให้เร็วที่สุด เราต้องรีบขายรูนสโตนให้เร็วที่สุด”กิสเลนกล่าว หลังจากรอดพ้นคำบ่นของเบลินดาได้ในที่สุด เขาตบไหล่กิลเลียนพร้อมเสริมว่า“เจ้าควรพักผ่อนบ้าง ถึงเวลาไปเยี่ยมราเชลแล้ว”
ราเชลเริ่มมีสุขภาพดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ด้วยการดูแลจากเหล่าสาวใช้และยาเฉพาะทางที่พวกเขาเตรียมไว้ให้ เอเลนาก็แวะมาเยี่ยมบ่อยครั้งจนทั้งสองกลายเป็นเหมือนเพื่อนกัน
“ขอบคุณท่านมาก เธอเริ่มดีขึ้นมากแล้ว”กิลเลียนตอบ
