“อย่างนั้นก็ดี รีบไปหาเธอเสียตอนที่ยังมีเวลา เพราะต่อจากนี้เราคงจะยุ่งยิ่งกว่าเดิม”กิสเลนกล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ
“ข้าเข้าใจแล้ว ท่านเองก็ควรพักผ่อนเช่นกัน อย่าลืมรักษาอาการให้ครบถ้วนด้วย”กิลเลียนตอบพลางยิ้มกลับ
หลังจากกิลเลียนจากไป กิสเลนก็รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้าใส่ราวคลื่นซัด แต่ถึงจะอ่อนล้าเพียงใด เขาก็ยังไม่ยอมล้มตัวลงนอนทันที เพราะแม้การค้นพบรูนสโตนจะสร้างความตื่นเต้นและความหวังให้ดินแดน แต่เขาก็ยังปล่อยให้การ์ดของตัวเองตกไม่ได้
“อีกนานแค่ไหนกัน?”เขาพึมพำกับตัวเอง
ข่าวเรื่องรูนสโตนได้แพร่กระจายไปทั่วในกลุ่มขุนนางแล้ว และภายในวันพรุ่งนี้ ข่าวลือนี้จะเริ่มแพร่ไปทั่วดินแดน และอีกไม่นานทุกคนก็จะรู้
ซึ่งหมายความว่า เอมิเลีย และดยุกเดลฟีนจะต้องได้ยินเรื่องนี้ในไม่ช้า
อย่างที่เขาบอกกับเบลินดาและกิลเลียน มันแทบจะเป็นสิ่งที่แน่นอนว่าดินแดนมีสายลับแฝงตัวอยู่
“เอมิเลียอาจจะร่วมมือกับดยุกเดลฟีน แต่เธอก็มีแผนการส่วนตัวด้วยเหมือนกัน”กิสเลนครุ่นคิด
ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อดินแดนยังคงเป็นฝ่ายของดยุกเดลฟีน ซึ่งน่าจะกำลังวางแผนที่จะเข้ายึดครองหรือทำให้ดินแดนอ่อนแอลง แต่เอมิเลียนั้นมุ่งเป้ามาที่ตัวเขาโดยตรง ราวกับเป็นหนามแหลมในแผนการเตรียมการของเขาเพื่อรับมือกับดยุก
“การกระทำของเอมิเลียอาจกลายเป็นตัวแปรสำคัญในเรื่องนี้”
