หลังจากทำงานหนักจนเสร็จสมบูรณ์ พวกเขาก็พักผ่อนกันอย่างเต็มที่ แม้ว่าจะยังคงมีการตั้งยามเฝ้า แต่ดูเหมือนว่าซากงูยักษ์เลือดจะเป็นเกราะป้องกันที่เพียงพอ เพราะไม่มีมอนสเตอร์ใดๆ โผล่มารบกวนเลยตลอดทั้งคืน
เมื่อรุ่งเช้ามาถึง ทหารรับจ้างก็จัดการเคลียร์เส้นทางที่เหลือให้เรียบร้อย ก่อนเริ่มออกเดินทางกลับ พร้อมลากรถเข็นไปตามเส้นทาง
เนื่องจากไม่มีม้า ทหารรับจ้างต้องออกแรงผลักและลากรถเข็นหนักๆ ด้วยตัวเอง ทำให้ความเร็วในการเดินทางลดลงอย่างมาก
รูนสโตนที่ยังคงติดอยู่กับเศษหิน และชิ้นส่วนของงูยักษ์เลือดที่หนักมากนั้น เป็นภาระที่พวกเขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แม้ว่ารถเข็นจะถูกคลุมด้วยผ้าใบ แต่จำนวนวัสดุที่บรรทุกสูงจนล้นทำให้ไม่สามารถปกปิดได้ทั้งหมด
“ให้ตายสิ ฉันไม่เคยลากรถแบบนี้มาก่อนเลย”
“ย้ายของพวกนี้ยังเหนื่อยกว่าตอนสู้ซะอีก”
“เอาน่า เราเคลียร์เส้นทางพอให้พวกคนงานมาได้แล้วล่ะ”
ถึงแม้ว่าจะมีเสียงบ่นประปราย แต่บรรยากาศโดยรวมยังคงเต็มไปด้วยความสุข การเดินทางกลับง่ายกว่าตอนขามามาก พวกเขาได้เคลียร์เส้นทางส่วนใหญ่ไว้แล้ว และกลิ่นของงูยักษ์เลือดก็ช่วยป้องกันไม่ให้มอนสเตอร์เข้ามาใกล้
พวกเขาใช้เวลาทั้งวันในการลากรถอย่างช้าๆ แต่ในที่สุดก็ใกล้จะถึงขอบป่าแล้ว เมื่อเริ่มเห็นจุดสังเกตที่คุ้นเคยที่พวกเขาทิ้งไว้
“เฮ้ย เราเกือบจะถึงแล้ว!”
“คืนนี้ได้หลับบนเตียงนุ่มๆ แน่!”
“ฮึบ เร่งอีกนิดเดียว!”
