ขณะที่พวกเขาฝืนแรงที่เหลืออยู่ในช่วงสุดท้าย กลุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นจากนอกเขตป่า เดินเข้ามาหาพวกเขา
เมื่อพวกเขาเข้าใกล้มากขึ้น กิสเลนจำได้ทันทีว่ากลุ่มที่ปรากฏตัวเป็นใคร
“พวกนั้นคือทหารจากดินแดนเพอร์เดียม”
กลุ่มทหารและอัศวินจากดินแดนเพอร์เดียมกำลังมุ่งหน้ามาหา สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
กิสเลนพยักหน้ารับเมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้และพูดกับอัศวินที่อยู่ด้านหน้า
“ดูเหมือนพวกเจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อแสดงความยินดีกับพวกเราสินะ”
อัศวินคนนั้นพยักหน้าอย่างแข็งทื่อ
“พวกเราตามหาท่านอยู่ นายน้อย มันไม่ยากเลยที่จะตามรอยเส้นทางที่ท่านทิ้งไว้”
กิสเลนยักไหล่ด้วยท่าทีสบายๆ
“ไม่จำเป็นต้องตามหาอีกต่อไป ข้ากลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว ขอโทษด้วยหากทำให้พวกเจ้าเป็นกังวล”
สีหน้าของอัศวินไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เขาก้าวเข้ามาอีกก้าวและพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“พวกเรามาที่นี่เพื่อจับกุมท่าน ลอร์ดกิสเลน”
เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นจากเหล่าทหารรับจ้าง
พวกเขาไม่รู้เลยว่ากิสเลนได้ฝ่าฝืนคำสั่งของลอร์ดด้วยการเข้าสู่ป่าอสูรโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่สำหรับกิสเลนและกิลเลียน พวกเขาคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้แล้วและไม่ได้แสดงความตกใจแต่อย่างใด
เสียงของอัศวินดังขึ้นหนักแน่นกว่าเดิม
“ตามคำสั่งของลอร์ด ท่านต้องยอมมาดีๆ มิฉะนั้นจะมีผลตามมาแน่นอน”
