จำนวนนี้ถือว่าเทียบได้กับกองกำลังที่ใช้ในสงครามยึดครองดินแดน ซึ่งช่วยเพิ่มความมั่นใจให้เหล่าทหารรับจ้าง
ยิ่งมีพวกเดียวกันมากเท่าไร โอกาสรอดก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
หลังจากตรวจสอบสัญญาทั้งหมด กิสเลนกวาดตามองทหารรับจ้างที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
“ข้าคือกิสเลน ท่านลอร์ดแห่งเพอร์เดียม ตามที่ผู้จัดการสมาคมบอก พวกเรามีเป้าหมายในการบุกเบิกป่าอสูร รายละเอียดของภารกิจข้าจะอธิบายอีกครั้งเมื่อเราถึงคฤหาสน์ ข้าหวังว่าจะได้ร่วมงานกับพวกเจ้า”
สิ้นคำ กิสเลนก็สั่งให้ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง
สำหรับคนที่ไม่มีม้า เขาจัดซื้อม้าให้ หรือไม่ก็เช่าม้าไว้ใช้งาน นอกจากนี้ยังเตรียมเสบียงและอุปกรณ์สำหรับการตั้งแคมป์กลางแจ้งอย่างครบครัน
เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ขบวนก็มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์เพอร์เดียม
ผู้คนในเมืองที่เห็นกลุ่มทหารรับจ้างซึ่งเต็มไปด้วยใบหน้าหยาบกร้านต่างรีบหลบทางให้ด้วยความหวาดกลัว
‘นี่มันชวนให้นึกถึงอดีตจริง ๆ’
กิสเลนมองกลุ่มทหารรับจ้างที่ส่งเสียงโหวกเหวกตามหลังเขาไป และปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในห้วงแห่งความทรงจำชั่วครู่
ในอดีต เขาเคยนำกองทหารรับจ้างท่องไปทั่วทวีปอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
‘ข้าจะได้พบพวกเขาอีกครั้งใช่ไหม?’
เมื่อย้อนกลับมายังอดีตเหล่านี้ บรรดาลูกน้องเก่าของเขาย่อมต้องมีชีวิตอยู่ที่ใดสักแห่ง
หนึ่งในเป้าหมายของกิสเลน คือการหาพวกเขาให้พบอีกครั้งหากโอกาสอำนวย
——————
