แม้จะกังวล แต่กิลเลียนก็รู้ว่าต่อให้เขาพยายามห้าม นายน้อยของเขาก็จะไม่ฟัง
ในเมื่อเขาได้สาบานว่าจะติดตามรับใช้กิสเลนหลังได้รับความช่วยเหลือในชีวิต สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือปกป้องกิสเลนให้ดีที่สุด
“เข้าใจแล้ว ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องท่าน”
“แค่ได้ยินเจ้าพูดแบบนี้ ข้าก็รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะ เอาล่ะ เรามาเริ่มหาทหารรับจ้างกันเถอะ”
“แต่หากท่านพยายามจ้างทีเดียวถึงสองร้อยคน ท่านอาจได้คนที่ไม่มีคุณภาพติดมาด้วย”
กิลเลียนแสดงความกังวลออกมา แต่กิสเลนพยักหน้า
“ข้ารู้ แต่หากจะพัฒนาป่าแห่งนั้น เราต้องมีคนจำนวนหนึ่งเป็นพื้นฐาน เราค่อยคัดแยกคนที่ใช้ได้ทีหลัง”
“คัดคนที่ใช้ได้…?”
“ในแถบภาคเหนือเล็กๆ นี้ กองทหารรับจ้างกลุ่มไหนฝีมือดีที่สุด?”
กิลเลียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเบิกกว้าง
“อย่าบอกนะ… ว่าท่านหมายถึงพวกหมาบ้าพวกนั้น?”
กิสเลนตอบด้วยรอยยิ้มแปลกๆ
“ถูกต้องแล้ว กลุ่มทหารรับจ้างเซอร์เบรัส เรามาดูกันว่าข้าจะจับพวกหมาบ้าเหล่านี้มาใส่ปลอกคอได้หรือไม่”
