“คู่หมั้นผู้มั่งคั่งของข้าให้เงินข้ามาไม่น้อยในฐานะของขวัญเลิกรา ข้าจะใช้เงินนั้นเริ่มโครงการนี้ แน่นอนว่าข้าต้องใช้มันอย่างประหยัดจนกว่าจะเริ่มมีกำไร แต่พอคิดดูแล้ว ข้าคงต้องขอบคุณเธอจริงๆ”
“ของขวัญเลิกรา…?”
คำพูดของกิสเลนทำให้กิลเลียนนิ่งค้างอีกครั้ง
การยกเลิกการหมั้นเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับขุนนาง แต่กิสเลนกลับไม่เพียงไม่แยแส ยังดูภูมิใจกับมันเสียอีก
‘นี่คือความไร้กังวล… หรือเขามีจิตใจที่กว้างขนาดนั้นกันแน่?’
ดูเหมือนคนในคฤหาสน์จะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากิสเลนถูกถอนหมั้น กระบวนการทางการยังไม่เสร็จสิ้น แต่เมื่อดูสถานการณ์ตอนนี้ การแต่งงานไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน มันจึงเป็นเพียงเรื่องของเวลา
กิลเลียนมองนายน้อยของเขาอย่างงงงันจนพูดอะไรไม่ออก
“ส่วนเรื่องกำลังคน… ข้าจะจ้างทหารรับจ้าง”
“ทหารรับจ้าง?”
“ใช่ ในเมื่อข้าไม่ได้รับการสนับสนุนให้สร้างกองกำลัง ข้าก็ต้องใช้ทหารรับจ้างแทน”
“ท่านจะจ้างสักกี่คน?”
“สองร้อย”
กิสเลนตอบทันทีอย่างไม่ลังเล ราวกับเตรียมคำตอบไว้อยู่แล้ว
กิลเลียนแสดงสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด หากมีกำลังทหารถึงสองร้อยคน นั่นมากพอสำหรับการเปิดศึกย่อมๆ ระหว่างเขตแดนได้เลย
“ท่านจริงจังกับการพัฒนาป่ามอนสเตอร์จริงหรือ?”
“ใช่ ต่อให้ทุกคนคัดค้าน แต่ข้าต้องทำ เพราะนี่คือสิ่งที่จำเป็น”
คำพูดของกิสเลนหนักแน่นและแน่วแน่
